برای بسیاری میر حسین موسوی هنوز از دلسوزان نظام است که بازیچه بعضی قدرت طلبان نامرد شده و او را آلت دست قرار داده اند. موسوی کوچکتر و ناتوان‌تر از آن بود که بتواند مدیریت این فتنه عمیق را به عهده گیرد و کروبی ساده لوح‌تر از آن که بدنه فتنه‌گران وی را جدی گرفته و گوش به حرفش باشند و خاتمی عافیت‌طلب‌تر از آن که یارای ایستادگی در معرکه‌های سخت را داشته باشد.

بدین سان بود که طیف‌های مختلفی از ضدانقلاب و دستگاههای جاسوسی نظام سلطه با اهداف و اغراض متفاوت در گستره فتنه سبز از بدنه تا راس آن نفوذ کرده و کار را از دست نامزدهای کم اقبال انتخابات دهم خارج ساختند!

در حالی که میردامادی, عضو زندانی حزب مشارکت و از حاضرین در لانه جاسوسی در نامه ای اعلام داشته که از تسخیر لانه جاسوسی پشیمان نیست, و صانعی در بیانیه اش از جنایات امریکا و انزجار از آن می‌نویسد, از آن سو شیخ ساده لوح مطرود امام (منتظری) در جواب سوالی در مورد تسخیر لانه جاسوسی اعلام می‌دارد: " با آن عوارض منفی و حساسیت شدیدی که بین مردم آمریکا به‏ ‏وجود آورد که هنوز آثار آن باقی است، معلوم شد که کار درستی نبوده"!

در شرایطی که "محسن مخملباف" - که این روزها خود را یکی از رهبران خارج نشین فتنه سبز معرفی می‌کند - در نامه‌ای خطاب به اوباما می‌نویسد: «حمله به سفارت امریکا و گروگانگیری کارمندان آن از سوی جوانان انقلابی ما ملت شما را عمیقا رنجانده است و فراموش کردن آن برای شما بسیار دشوار است، به سهم خود از شما عذر می خواهیم و امیدواریم که ما را ببخشید.»! و در ادامه پیشنهاد می دهد که «روز 13 آبان را به عنوان روز دوستی ملت های ایران و آمریکا اعلام کنیم»!، در مقابل عطاءالله مهاجرانی, دیگر خارج نشین فتنه سبز, در جواب مخملباف می‌نویسد:«روز سیزدهم آبان ماه بر خلاف نظر برخی از سبز نماها، روز نرمش در برابر آمریکا و یا حتی عذر خواهی از آمریکا نیست... این جنبش در تداوم خود هیچ نیازی به حمایت دولت آمریکا ندارد.»!


در 13 آبان بخشی از سبزهای لجنی و اموی شعار می دادند : " نه موسوی، نه احمدی؛ فقط رژیم پهلوی"! بله آقای موسوی! آنها نه تو را می خواهند و نه احمدی نژاد را ، آنها تفاله ها و پسمانده های رژیم منفوری هستند که امامی که تو نخست وزیرش بودی علیه او قیام و انقلاب کرد و جوانانی در تثبیت و تحکیم آن به جنگی رفتند که تو امروز به نخست وزیر آن "دوران" بودن، خود را مفتخر نشان می دهی.به آغوش ملت باز گرد ملت تو را می پذیرند.