درباره فیلم LA RAFLE. و بحثی درباره هلوکاست
این فیلم جدید با بازی ژان رنو ساخت کشور فرانسه است. فیلم درباره ی واقعه ای که نام آنرا هلوکاست نامیده اند ساخته شده است. فیلم، قبلا از آن که برای سرگرمی و یا اهداف تفریحی ساخته شده باسد، به دنبال نمایش واقعه ای تاریخی است ولی سعی کرده است جذابیت های فیلم را حفظ کند و بیننده را با خود همراه سازد. سیر داستانی فیلم بسیتر عالی و همچنین فیلمبرداری نیز کاملا حرفه ای و دلپسند است.
داستان فیلم در سال 1942 و در کشور فرانسه اتفاق می افتد. نازی ها به دنبال پیدا کردن یهودها و دست آخر بردن به مکانهایی برای سوزاندن آنها هستند. البته اتفاقات ریز و درشت مختلفی در فیلم وجود دارد تا مشتری پسندتر شود. یعنی اگر از این وقایع جزیی بگذریم، فیلم فقط می خواهد به موضوع هلوکاست بپردازد.
اول فیلم گفته می شود که تمام وقایع این فیلم، براساس اسناد واقعی ساخته شده اند، حتی صحنه هایی که ممکن است قلب انسان را به درد آورند. صحنه هایی در فیلم وجود دارد که واقعا انسان نمی تواند جلوی گریه کردن خود را بگیرد، مخصوصا قسمت آخر فیلم.
اما همه ی این اباطیل را گفتم تا برسم به بحث اصلی! فیلم هایی از این دست، چه در کشورهای اروپایی و اللخصوص در سینمای آمریکا، هالیوود، بسیار زیاد است. از جمله فیلم life is beautiful (زندگی زیباست) و یا فهرست شیندلر و صدها و هزاران فیلم دیگر که یا مستقیما و یا غیرمستقیم به موضوع هلوکاست پرداخته اند.
البته این چیز عجیبی نیست. وقتی که بزرگترین و قدرتمندترین استودیوهای فیلم سازی آمریکا و اروپا دست یهودیان (صهیونیست ) باشد، توجه کنید، نگفتم یهودیان، بلکه یهودیان صهیونیست، باید هم چنین فیلم هایی ساخته شود. اگر پروتکلهای صهیونیزم را بخوانیم متوجه خواهیم شد که آنها می دانستند و می دانند که از چه راه هایی می توانند افکار خود را بر جهان غالب کنند.
فیلم هایی می سازند که اگر کسی که هلوکاست را هم باور نمی کند، با دیدن این فیلها آنرا قبول می کند. سوال اینجاست چطور اینهمه فیلم درباره ی هلوکاست ساخته می شود اما درباره ی مسلمانان فلسطینی ساخته نمی شود؟ مردم دنیا بدانند که امروز هلوکاست واقعی در فلسطین اشغالی وجود دارد. واقعا در اینجا است که پی به قدرت رسانه می برم که می تواند افکار مردم دنیا را از نسل کشی ای که هم اکنون در فلسطین جریان دارد منحرف می کند و مردم را به سالنهای تاریک سینما می کشاند و آنها را به تماشای اباطیل و مزخرفات تاریخی ای می کشاند که در وقوع و یا عدم وقوع آنها هزاران بحث است.
ببینید فیلم چکار می کند که با تعدادی سکانسهای ساختگی که اگر هم واقعیت داشته باشند، لااقل در فیلم که ندارند و فقط بازیگرانی دارند آنها را بازی می کنند، می تواند گریه و ناله ی مردم را درآورد، اما همین مردم چشمشان را به کشتار فلسطینی ها بسته اند. گیرم که هلوکاست واقعیت داشته باشد، آیا خون این یهودیان، از فلسطینیان قرمز تر است. آیا فلسطینی ها انسان نیستند؟
البته باید به این تماشاگران حق داد، آنها وقتی فیلمی درباره ی هلوکاست می بینند، باید هم گریه کنند. چون این فیلم ها با بهترین امکانات صوتی و تصویبرداری، با کیفیت بالای HD و کیفیت صدای Dolby ساخته می شوند و تاثیرگذاری بالایی دارند . اما تصویرهایی که از فلسطین به صورت زنده به دست ما می رسند از کیفیت صدا و تصویر خوبی برخوردار نیستند.
واقعا انسانیت کجاست؟ آیا نمی بینید مردم مظلوم و بی پناه فلسطین را قتل عام می کنند؟ چشم های خود را بسته اید و پول های خود را در حلقوم کمپانیهای صهیونیزم می ریزید. اگر کمی انسانیت در وجودمان باشدریال می بینیم که باید این پولهایی که صرف خرید بلیط سینما و DVD می کنیم به این مردم در رنج برسانیم.
خدا را شاکرم که در میان مردمی زندگی می کنم که هر روز و بعد از هر نماز و در مناسبت های مختلف مثل روز قدس، فریاد "مرگ بر اسراییل" سر می دهند و کمک های مادی و معنوی خود را همیشه از مردم فلسطین دریغ نکرده اند.
نظرات ()
