پیکسل های تحریف شده
در این مقاله سعی داریم تا موج جدیدی که روز به روز در بین بازی ها در حال افزایش است رو بررسی کنیم. جنگ فرهنگی به وجود آمده در این چند سال، که در بین بازی ها و شبکه های تلوزیونی بوده در حال حاضر در حال نفوذ به این صنعت است و حدودا دو سه سالی است که به اوج خود رسیده. می خواهم شما را به عقب برگردانم. از سال 1980 تا حدود سال 2005 ما شاهد شاهکار هایی در این صنعت بودیم که بعضی از آن ها هنوز بی رقیب اند. در آن زمان بازیساز ها با گرافیک های چند پیکسلی و حجم فوق العاده کم بازی هایشان و در مقایسه با الان با دست خالی بازی هایی رو می ساختند اما بازی های آن ها هنوز در یاد ماست و سرمشق بازی سازان دیگر. محبوبیت بازی ها در آن موقع بیشتر بخاطر خود بازی ها بود و مسائل حاشیه ای هیچ نقشی نداشتند مسائلی مانند تحاجم فرهنگی. صنعتی که حدود سه دهه است که گریبانگیر این مسئله شده صنعت سینما است و هر روز شاهد بیشتر شدن این موضوع در فیلم ها هستیم تا جایی که کمتر فیلم های هنری مانند فیلم های دهه 40 و 50 و 60 می بینیم. امروزه فیلم ها بیهوده ای که برای جلب مخاطب داستان خود را بر روی این مسائل می گذارند. اما ما حداقل در فیلم های بزرگ شاهد این هستیم که نسبت به فیلم های دیگر از این موارد کمتر به چشم می خورد. اما متاسفانه در صنعت بازی اوضاع دگرگون است. ما در بازی های بزرگ با سابقه های بزرگتر شاهد این هستیم که خیلی بیشتر و بدتر از بازی های دیگر به این موضوع پرداخته شده. زمانی که بازی ای با سابقه زیاد و انتظار 12 ساله مانند ((دوک نوکم)) صحنه های اصلی خود را بر روی این موارد می گذارد و به جای این که بیشتر به خود بازی و برای مثال به هوش مصنوعی آن بپردازد سعی در ساخت عنوانی بیهوده دارد، باعث نگرانی خانواده ها می شود. اولین بازی ای که از نظر من در این مواد پا را فراتر از حد مجاز در این مسائل گذاشت، عنوانی بود که توانسته بود با اسم ناشر خود و شماره اول خود طرفداران زیادی را برای خود دست و پا کند عنوان ((پدر خوانده2)) بود که به خاطر همین موارد در زمان خود شهره شده بود. عنوانی بعدی عنوانی بود که باز هم توسط EA منتشر شد و از همان صحنه ابتدایی به این مسایل پرداخت به اسمش ((خرابکار)) بود که از بدترین عناوین خود در آن زمان بود. سوالی که به شخصه برای من به وجود آمده این است که واقعا وجود این چنین محتواهایی در یک بازی چه لزومی دارد؟ واقعا اگر این موارد در این بازی ها وجود نداشت چه قدر به فروش بازی آسیب می زد؟ تا زمانی که شرکت ها این مسائل را فقط با گذاشتن +18 توجیه می کنند اوضاع تغییری نخواهد کرد. مشکل اصلی اینجاست که سینما در عرض 60 تا 70 سال به این مسائل کشیده شده اما صنعت بازی در این عمر کم 30 ساله خود گریبان گیر چنین مشکلاتی شده است. زمانی که بازی با طرفداران بسیار محتوای جایزه دار خود را با پوستر های مستهجن پر می کند، همین ها باعث بد نام شدن این صنعت می شود. به حالا بر می گردیم. در این یکی دو ماهه اخیر چند بازی خوب عرضه شدند. یکی با طرفداران بسیار زیاد که وقتی تاریخ انتشار آن را شنیدند بال در آوردند و بازی دیگر تنها امید نقش آفرینی باز ها در این قحطی بود. هر دو عنوان سابقه خوبی داشتند و هر دو هم فروش خوبی داشتند. دیدم که ((دوک نوکم)) با نمرات افتضاحی که گرفت و پرداختن دیوانه وار به این مسائل مضحکه همگان شد و طرفداران زیادی را رنجاند ضمن این که نام ((گیرباکس)) را برای بازی های بعدی مانند ((brothers in arms)) بد نام کرد. کاش حداقل نصف زمانی را که صرف فکر کردن و ساختن این صحنه ها می کردند به خود بازی اختصاص می دادند تا حداقل بتوان آن را تا نصفه رفت. عنوان بعدی یک عنوان فوق العاده در سبک خود است اما می توان گقت که این بازی همه چیز را زیر پا گذاشته. قبل از انتشار این بازی wallpaper هایی پخش شد که خبر از اوضاع بد بازی می داد. به هر حال این مقاله هشداری بود که لازم بود قبل از وخیم تر شدن اوضاع داده شود. هشداری که حداقل ما ایرانی ها که به هیچ درجه بندی سنی توجه نمی کنیم و خیلی ارزان این بازی ها را به دست می آوریم باید به آن توجه کنیم. و نکته جالبی که این چند وقته می بینم، یکی از ناشران بازی که علاقه ای به آوردن اسم اون ندارم در این چند وقته بازی ها را یکی دو روز پس از عرضه به صورت شرکتی و با هلگرام بنیاد و درجه بندی ESRB عرضه می کند و جدیدترین عنوان آن ها THE WITCHER 2 بود !!! امیدوارم ما را از نظراتتان بی بهره نسازید.
منبع : www.dbazinews.com
نظرات ()
