نون و القلم

"و تاثیر قلم صلاح و فساد مملکت را کاری بزرگست و خداوندان قلم را که معتمد باشند عزیز باید داشت" - خیام

ایرج میرزا

تولد ۱۲۹۱ قمری
۱۸۷۴
تبریز
مرگ ۲۷ شعبان ۱۳۴۳ قمری
اسفند ۱۳۰۴
۱۹۲۴
خیابان ایران (عین‌الدوله)، خیابان پهلوی
بازارچه سقاباشی تهران
سکته قلبی
آرامگاه گورستان ظهیرالدوله، شمیران
لقب‌ها جلال‌الممالک، فخرالشعرا
زمینه فعالیت شاعر، سبک هزلیات
ملیت ایرانی
فرزندان جعفرقلی میرزا ، خسرومیرزا ، ربابه
والدین غلام‌حسین میرزا قاجار

ایرج میرزا

ایرج میرزا (زادهٔ ۱۲۹۱ه. ق. / ۱۸۷۴ در شهر تبریز - درگذشتهٔ .۱۳۴۳ ه. ق. / ۱۹۲۴) ملقب به «جلال‌الممالک» و فخرالشعرا، شاعر ایرانی اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی بود.

زندگی

او فرزند صدرالشعرا غلام‌حسین میرزا قاجار و از طریق پدر بزرگش ملک ایرج بن فتحعلی شاه، نتیجه فتحعلی شاه قاجار بود. در فارسی و عربی و فرانسوی مهارت داشت و روسی و ترکی نیز می‌دانست و خط را خوب می‌نوشت. تحصیلاتش در مدرسه دارالفنون تبریز صورت گرفت و در نوزده‌سالگی هنگام ولیعهدی مظفر الدین میرزای قاجار لقب «ایرچ بن صدرالشعرا» یافت. لیکن بزودی از شاعری دربار کناره گرفت و به مشاغل دولتی مختلفی پرداخت که از میان آنان کار در وزارت فرهنگ (معارف آن‌زمان) بود.

شعر ایرج به خاطر طنز سنگین، و در برداشتن نکاتی که در عرف جامعه بعضاً غیراخلاقی تلقی می‌شود معروف است. سبک شعری او ساده و روان و دربرگیرنده واژگان و گفتارهای عامیانه‌ و رکیک است. شعر "داشت عباسقلی خان پسری..." از ایرج میرزا را نخستین شعر با ادبیات کودک در فارسی می دانند.

افکار و اشعار

وی پس از مدتی سبک قدیم را که در آن توانا بود رها کرد و خود سبکی ویژه پدید آورد. درین سبک اندیشه‌های نو و مضامینی که گاه از ادبیات خارجی اقتباس شده و گاه مخلوق اندیشه شاعر است و نیز مسایل گوناگون اجتماعی و هزلیات و شوخیهای نیش دار و ریشخندها و تمثیلاتی که شاعر از غالب آنها نتایج اجتماعی را در نظر دارد بزبانی بسیار ساده و گاه نزدیک بزبان مخاطب و همراه با الفاظ جنسی بیان شده‌است.

ایرج منتقد اوضاع جامعه سنتی و مذهب‌زده زمان خویش بود و به مانند میرزاده عشقی موضع سختی در برابر حجاب و برخی از روحانیون داشته‌است. این موضع را می توان به راحتی در قطعه کاروانسرا مشاهده نمود. این شاعر همچنین غزل معروفی در هجو شیخ فضل الله نوری دارد.


در سردر کاروانسرایی  تصویر زنی به گچ کشیدند
ارباب عمایم این خبر را  از مخبر صادقی شنیدند
گفتند که وا شریعتا، خلق  روی زن بی نقاب دیدند
آسیمه سر از درون مسجد  تا سردر آن سرا دویدند
ایمان و امان به سرعت برق  می‌رفت که مومنین رسیدند
این آب آورد و آن یکی خاک  یک پیچه ز گل بر او بریدند
ناموس به باد رفته‌ای را  با یک دو سه مشت گل خریدند
چون شرع نبی از این خطر جست  رفتند و به خانه آرمیدند
این است که پیش خالق و خلق  طلاب علوم رو سفیدند
با این علما هنوز مردم  از رونق ملک ناامیدند


مرگ

ایرج میرزا در پی یک سکته قلبی در منزل اسعدالملوک هرمزی (همسر حاج هرمزخان مترجم دکتر میلسپو) واقع در خیابان ایران (عین‌الدوله)، پهلوی بازارچه سقاباشی درگذشت. آرامگاه ایرج میرزا در گورستان ظهیرالدوله در دربند بین امامزاده قاسم و تجریش شمیران قرار دارد.

آثار

دیوان اشعار
مثنوی های زهره و منوچهر (ناتمام)
مثنوی عارف نامه
ادبیات ایرج
ترجمه «رومئو و ژولیت»

  
نویسنده : علی محمودی ; ساعت ۳:۳۱ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ تیر ۱۳۸۸
تگ ها : ایرج میرزا