نون و القلم

"و تاثیر قلم صلاح و فساد مملکت را کاری بزرگست و خداوندان قلم را که معتمد باشند عزیز باید داشت" - خیام

معتبرترین و ثروتمندترین دانشگاه جهان

دانشگاه هاروارد (Harvard University) یک دانشگاه خصوصی در شهر کمبریج ایالت ماساچوست در ایالات متحده آمریکا است. هاروارد در سال ۱۶۳۶ توسط هیأت قانون‌گذاران «مهاجرنشین (کولونی) خلیج ماساچوست» ساخته شد. این دانشگاه اولین موسسه آموزش عالی در کشور آمریکا و همچنین اولین بنیاد در آمریکای شمالی به شمار می رود. نام آن در ابتدا «دانشکده نو» یا «دانشکده در شهرک نو» بود که بعدها در ۱۳ مارچ ۱۶۳۹ کشیشی به نام «جان هاروارد» ۴۰۰ جلد کتاب به کتابخانه‌ی این دانشگاه و همچینین مبلغ ۷۷۹ پوند به این دانشگاه کمک نمود و از این رو نام «هاروارد» بر این دانشگاه ماندگار گردید.

به گزارش پایگاه خبری «تازه»، دانشگاه هاروارد همیشه بالاترین رتبه‌های دانشگاه‌ها را در سطح جهان داشته و یکی از قدرتمندترین موسسه‌های مالی غیرانتفاعی می‌باشد. در حال حاضر هزینه ی تحصیل در این دانشگاه سالیانه 35 هزار دلار می باشد. همچنین طبق براوردهای موسسات مالی آمریکا، پشتوانه مالی این دانشگاه به بیش از 28.8 میلیارد دلار می رسد.

تاریخچه تاسیس و سیر تحول:
در سال ۱۶۳۸ جان هاروارد یکی از وزیران پیوریتان (نام گروهی از دینداران انگلیسی در سده‌های شانزدهم و هفدهم میلادی بود که پشتیبان سرگی در پرستش و تعالیم دینی بودند. پیوریتن‌ها بر این باور بودند که حال که خدا گروهی را فرادست گروه دیگر گذارده پس این فرودستی باید در جامعه رعایت شود و فرودستان فرمان‌بردار فرادستان باشند. با کوچ گسترده پیروان این مکتب پای این کیش به آمریکا هم باز شد. در ضمن پیوریتان‌ها به عنوان «اصولگراهای رادیکال» و یا «مسیحیان صهیونیست» در مسیحیت معروف هستند.) و وزیر امور داخلی آمریکا که استاد یکی از شعبه‌های دانشگاه کمبریج بود در هنگام مرگ، نیمی از سرمایه و املاک خود را که ۷۸۰ پوند بود با چهارصد جلد کتاب به‌کالج بخشید و کالج مزبور در سال ۱۶۳۹ به‌افتخار این مرد، هاروارد نامیده شد. تاریخچه هاروارد در حقیقت از سال ۱۶۴۰ آغاز می‌شود. نخستین جشن دانش‌آموختگان دانشگاه هاروارد در سال ۱۶۴۲ برگزار شد. بر سردر این دانشگاه لوحه‌ای نصب شده که متن آن چنین است:

«چون خداوند به‌سلامت ما را به‌سرزمین نیوانگلند رسانید، به یاری او خانه‌های خود را ساختیم و برای ادامه زندگانی خود وسایلی برانگیختیم و مکان‌های مناسبی برای پرستش پروردگار پی‌افکندیم و به تشکیل یک دولت غیرنظامی همت گماشتیم. اما آرزوی بزرگی را که در قلب خود می‌پروراندیم و در پی تحقق آن روزشماری می‌کردیم، آموزش و پرورش بود که سعادت جاودانه در پی داشت. ما نمی‌خواستیم که دیو بی‌سوادی در کلیساها بجای ماند و کشیشان ما در تاریکی نادانی به‌سر برند.»


تندیس جان هاروارد در محوطه  دانشگاه هاروارد

نشان دانشگاه


در سال ۱۷۸۰ کالج هاروارد به دانشگاه هاروارد تغییر یافت. نخستین مدیران و رهبران کالج طبعاً کلیسا بود، اما در پی تغییراتی که در ترکیب هیئت ناظران دانشگاه پدیدار شد، دانشگاه هاروارد از زیر کنترل روحانیت و سرانجام از قید سیاست‌مداران دولتی رهایی یافت. از سال ۱۸۶۵ هیئت مدیره دانشگاه از بین دانش‌آموختگان پیشین آن برگزیده شدند و کنترل دانشگاه را به طور کامل به‌عهده گرفت.


قدیمی ترین نقاشی از دانشگاه هاروارد، سال 1767

نمایی از دانشگاه هاروارد، سال 2011


در نیمه دوم قرن هفدهم میلادی هنگامی که اتحاد میان پیوریتان‌ها از نظر سیاست ومذهب عملی شد، بار دیگر عقاید روحانیون انجیلی در عقاید مذهبی دانشگاه مشکلات متعددی پدید آورد. افراد محافظه‌کار بار دیگر در هیئت ناظران رخنه کردند. تاریخ این کالج از سال ۱۶۷۳ تا ۱۷۲۸ بسیار پرآشوب بود، یکی از عوامل مهم این ناآرامی‌ها، تأسیس دانشگاه ییل به وسیله محافظه کاران نیوانگلند بود که به‌دنبال ناکامی‌های خود در اداره دانشگاه هاروارد، اقدام به بنای این دانشگاه نمودند.

دگردیسی:
نخستین رئیس هیئت مدیره دانشگاه هاروارد در سال ۱۷۹۲ انتخاب و در سال ۱۸۰۵ کرسی دانشکده الهیات این دانشگاه، به‌استادی مؤمن و موحد واگذار شد. سرانجام در سال ۱۸۴۳، هیئت ناظران دانشگاه، به‌ریاست یک روحانی و مرکب از اشخاص شایسته آغاز به‌کار کرد. عبادت و نمازگذاری که تا آن زمان در دانشگاه هاروارد اجباری بود، در سال ۱۸۸۶ از صحنه دانشگاه برچیده شد. پیرو این تغییر و تحول، روند تشکیلاتی و اداری دانشگاه هاروارد از مسیر عقیدتی و سیاسی بنیان‌گذارانش خارج شد. امروزه دانشگاه هاروارد و دانش‌آموختگان آن در ارتباط و همبستگی کامل با پیشرفت‌های فکری مردم ایالات متحده آمریکا قرار دارد.


نمایی از محوطه دانشگاه هاروارد در زمستان، با خوابگاه دانشجوی سال اول در پس زمینه آن


در زمینه علوم و ادبیات و فلسفه چهره‌های شناخته شده‌ای از این دانشگاه دانش‌آموخته شده‌اند که امروزه از مشاهیر جهان محسوب می‌شوند. فارغ التحصیلان این دانشگاه تاکنون موفق به کسب 41 جایزه نوبل در رشته های گوناگون شده اند و 7 رئیس جمهور امریکا (جان آدامس، جان کوینسی آدامس، رادرفورد بی. هیس، تئودور روزولت، فرانکلین دی. روزولت، جان اف. کندی و باراک اوباما) از جمله فارغ التحصیلان هاروارد می باشند.


سالن ماساچوست (1720)، قدیمی ترین ساختمان در دانشگاه هاروارد


این دانشگاه هم اکنون دارای 19.000 دانشجو، 13.000 کارمند و حدود 2400 عضو هیات علمی بوده و رئیس فعلی آن نیز «پروفسور درو گیپلین فاوست» است. همچنین این دانشگاه یک روزنامه به نام «هاروارد کریسمون» نیز دارد. اما یکی از هیجان انگیزترین بخش های این دانشگاه، کتابخانه عظیم آن است. ظرفیت کتابخانه این دانشگاه به بیش از 15 میلیون جلد کتاب می رسد. کتابخانه دانشگاه هاروارد نه تنها قدیمی‌ترین مجموعه فرهنگی در آمریکا بلکه با شعبات خود، بزرگترین کتابخانه دنیاست و در حال حاضر دارای 14.5 میلیون جلد کتاب، رساله و میکروفیلم است. همچنین بنیاد دانشگاه هاروارد با سرمایه‌ای معادل 28.8 میلیارد دلار، ثروتمندترین دانشگاه جهان است.

سالن مطالعه در کتابخانه دانشکده حقوق دانشگاه هاروارد

  
نویسنده : علی محمودی ; ساعت ٦:٥٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۸ اسفند ۱۳٩٠

فرق آمریکا و روسیه در سیاست خارجی ایران

این روزها این سوال زیاد به گوش میرسد که چرا جمهوری اسلامی ایران اینقدر با روسیه روابط گرم دارد ولی هر چه ناسزا است نثار آمریکا میکند . مگر روسیه چه گلی به سر ما زده که اینقدر خاطرش عزیز است ؟
برای پاسخ به این سوال موارد ذیل را باید مورد توجه قرارداد تا تحلیل ما به بی راهه نرفته وژورنالیستی سخن نگوییم بلکه عالمانه متغیر ها را مورد برسی قرار دهیم.

1- اینگونه تبلیغ میشود که جمهوری اسلامی ایران به یکی از کشورهای اقماری روسیه تبدیل شده است یقینا صحت ندارد ویک بلوف سیاسی است . رای ایران به قطر جهت مقر دایمی اپک گازی به جای روسیه (رای ایران تعیین کننده بود)،مخالفت ایران با غنی سازی اورانیوم در خاک روسیه وحتی مخالفت ایران با تحویل اورانیوم غنی شده سه درصد وتعویض آن با اورانیوم بیست درصد به روسیه به جهت عدم اطمینان ایران به این کشور نمونه های کوچکی است که نشان میدهد ایران دنبال رو سیاست خارجی روسیه نمیباشد بلکه بر اساس منافع ملی خود اقدام میکند .

2- باید بپذیریم آمریکا همواره نشان داده که دشمن ملت ایران است ولی رفتار شناسی سیاست خارجی روسیه نشان میدهد بعد از فروپاشی شوروی این کشور به رقیب ما در منطقه تبدیل شده است نه دشمن جمهوری اسلامی. کارشناسان روسی می‌گویند علیرغم رقابت ایران وروسیه،روسیه قصد از دست دادن ایران را ندارد. آنها دلیل می‌آورند که عراق و افغانستان در زیر نفوذ غرب و آمریکا قرار دارند و روسیه نباید ایران را از دست بدهد. ایران کمربند امنیتی آسیای مرکزی وقفقاز در برابر نفوذ غرب است لذا روسیه قصد فروپاشی نظام جمهوری اسلامی ایران را ندارد هر چند بر اساس منافع خود عمل میکند واین اصل اساسی روابط بین الملل است ونمی توان بر آن خرده گرفت از طرف دیگر در صحنه روابط بین الملل روسیه به دلایل ذکر شده میتواند در بسیاری از موارد به دلیل رقابت غرب وروسیه به کمک ایران بیاید هر چند روسها بد قولی هایی داشته اند ولی تا کنون 99 درصد کار نیروگاه بوشهر را انجام داده اند وقرار داد موشکهای فو ق العاده استراتژیک اس300 را با ایرا ن امضا کرده اند کدام کشور غربی حاضر به این معامله با ایران است .

این در حالی است که دولت ایالت متحده بعد از پیروزی انقلاب اسلامی یک لحظه هم از فکر نابودی بزرگترین انقلاب قرن خارج نشده است چه از طریق سخت وچه از طریق نرم به دنبال براندازی نظام جمهوری اسلامی بوده وهمواره در این جهت تلاش کرده که ذکر همه آن موجب اطاله کلام خواهد شد

آمریکا پایگاه دشمنان انقلاب اسلامی است و دلارهای آمریکایی در زمینه نابودی جمهوری اسلامی هزینه میشود .نخبگان آمریکایی به روشنی میگویند باید ریشه ملت ایران را سوزاند ودر این جهت هر کاری که از دستشان بر آمده کم نگذاشتند ما این رفتار را در سیاست خارجی روسیه مشاهده نمیکنیم .

3- کشورها در صحنه روابط بین الملل به دنبال منافع خود هستند گاهی این منافع موازی هم ،گاهی متعارض یا مشترک وگاهی هم اختلاف زا است .منافع ایران با روسیه گاهی موازی هم گاهی مشترک وگاهی اختلاف زا است وبه ندرت به مناقشه وستیز می انجامد در حالی که به دلیل نگاه استکباری آمریکا و حذف جمهوری اسلامی منافع ایران وآمریکا در اکثر موارد متعارض هم یا حداقل اختلاف زا است وبه ندرت به حالت موازی واشتراک میرسد .

نتیجه: فرق آمریکا وروسیه در سیاست خارجی ایران این است که آمریکا دشمن ماست ولی روسیه رقیب ایران میباشد . دشمنی آمریکا با ایران زیر بنای مادی ندارد بلکه هنجاری است

نویسنده: ابوالفضل صدقی

  
نویسنده : علی محمودی ; ساعت ٧:٠۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٧ آبان ۱۳۸۸