کاریکاتور: حمل کودک زیر 12سال با موتور ممنوع
رییس راهور: حمل کودکان زیر 12 سال با موتور ممنوع
طراح: آیدین ارجمندی
منبع : خبرگزاری تابناک
نظرات ()
تصاویر جلال آل احمد، شمس آل احمد، سیمین دانشور، دستنوشته های جلال آل احمد
در این پست، لینک تصاویر کمیاب از جلال آل احمد، شمس آل احمد، سیمین دانشور، دستنوشته های جلال آل احمد و تصاویری از منزل و قبر جلال آل احمد در تجریش تهران را در این پست قرار می دهم. از تمامی دوستانی که عکس یا دستنوشته یا هر سند و مدررک دیگری که مربوط به جلال آل احمد می شود در اختیارم قرار دهند تا در وبلاگ قرار بگیرد.
http://up2.iranblog.com/images/iikthtt5xgizyx1ong0.jpg
http://up2.iranblog.com/images/fhpef51t3m61owwaloqy.jpg
http://up2.iranblog.com/images/fuokofdfp26t320s9gsw.jpg
http://up2.iranblog.com/images/4gr0n0ir7xphpc7h9wg.jpg
http://up2.iranblog.com/images/u9fghd8i5hssjftpqe4.jpg
http://up2.iranblog.com/images/y7xpbhtcfyhq5bhgz2u8.jpg
http://up2.iranblog.com/images/jdo8l6wc6wznupr2i6u2.jpg
http://up2.iranblog.com/images/fs42axpo83r01f30s8z.jpg
http://up2.iranblog.com/images/syawvuxc4yj4hcdv7366.jpg
http://up2.iranblog.com/images/9yol6a9ibgqt9zzs1cu.jpg
http://up2.iranblog.com/images/n8q8rnxt3agex0hax00n.jpg
http://up2.iranblog.com/images/azhw6hw2fjhckvh5w8l.jpg
http://up2.iranblog.com/images/tzqj6lqrm95d45iet5az.jpg
http://up2.iranblog.com/images/85b735l1unt3dx3z894.jpg
http://up2.iranblog.com/images/6x35g5cfjp2dx57ybxkp.jpg
http://up2.iranblog.com/images/levnmmo6f17ny9bwt05y.jpg
http://up2.iranblog.com/images/8okjebok4gipa1o490h3.jpg
http://up2.iranblog.com/images/k9qsww6xkpl1vlsi9y.jpg
http://up2.iranblog.com/images/m0h66fr55slgu9gv0aay.jpg
http://up2.iranblog.com/images/zr06pk61rqjm39ojf2a.jpg
http://up2.iranblog.com/images/ql3enpw8xwlonhgirys.jpg
http://up2.iranblog.com/images/184ylcmk69ie4wdcycel.jpg
http://up2.iranblog.com/images/gmcj8kmrskp66vpahwc0.jpg
http://up2.iranblog.com/images/wajdhsjddmx2rj24ygt.jpg
http://up2.iranblog.com/images/mrw1nroxkrh0anoesau3.jpg
http://up2.iranblog.com/images/sbvc2rs5vsrhi486axt.jpg
http://up2.iranblog.com/images/36tvjh0yf8gzydfzqlnu.jpg
http://up2.iranblog.com/images/t5dhryxi8oczj9wu8em0.jpg
http://up2.iranblog.com/images/78mhxlz6e0gv2qr9a1y.jpg
http://up2.iranblog.com/images/nxy8veyrr352w3d658wa.jpg
http://up2.iranblog.com/images/j4ldsrbrpx9sji2izhk5.jpg
http://up2.iranblog.com/images/n5ytqpygm21fdu5lrnb7.jpg
http://up2.iranblog.com/images/p4kc8sgvv93hcfhvr8a.jpg
http://up2.iranblog.com/images/cnk9bnfjo0b2eaau6e.jpg
http://up2.iranblog.com/images/zxy4kahyv0uvfg6n18hg.jpg
http://up2.iranblog.com/images/mtio8fyi3ogtkqqejclb.jpg
http://up2.iranblog.com/images/4pprzaswzw6urgrinq4.jpg
http://up2.iranblog.com/images/9o61idz4jwglldbai8dj.jpg
http://up2.iranblog.com/images/z8h2ntegl5z1mxsxuv6.jpg
http://up2.iranblog.com/images/w39xfifxdkm298b4lmx.jpg
http://up2.iranblog.com/images/tdop4jsasoo4avdd6n6.jpg
http://up2.iranblog.com/images/35zmygd8lef4ls0t7x2d.jpg
http://up2.iranblog.com/images/jvlmglad6sn0v5sz2e.jpg
http://up2.iranblog.com/images/bmfb3u5kcrh56zscgp9s.jpg
http://up2.iranblog.com/images/4wb9uaj58wgygennm9a7.jpg
http://up2.iranblog.com/images/h67pmymh4xrde0cvaob3.jpg
http://up2.iranblog.com/images/wqqmobs4txs7uoqik6y4.jpg
http://up2.iranblog.com/images/447fjhhzyju7ajsw2z26.jpg
http://up2.iranblog.com/images/5mjjt4wdm6sf6snjh2.jpg
http://up2.iranblog.com/images/q6tny4fbgjfvfxgq3q7.jpg
http://up2.iranblog.com/images/u790z00xdpnmjyf9lzqm.jpg
http://up2.iranblog.com/images/19m7585x8s6kb870v0g.jpg
http://up2.iranblog.com/images/gsrxkgnv65yp0ony9md.jpg
http://up2.iranblog.com/images/jarzr2168co7tw4o6fwp.jpg
http://up2.iranblog.com/images/c90vbeqo4dhpf3nlzafw.jpg
http://up2.iranblog.com/images/b7pghlmavij134fj8n2e.jpg
http://up2.iranblog.com/images/h6jow4s16828g4dga2p.jpg
http://up2.iranblog.com/images/k1em6zcza66peovtm883.jpg
http://up2.iranblog.com/images/0psmlozldvnx5yw1yh9o.jpg
صد و چهارده تصویر از جلال آل احمد
تصاویر کمیاب و بیشتر از همه نایاب، از جلال آل احمد تهیه کرده ام که حاصل ماه ها تلاش است که با جستجو در کتابها و مجلات و اینترنت و روزنامه ها و ... به دست آمده است. در این پست، لینک تمام عکس های جلال آل احمد را قرار می دهم. در پست بعدی لینک تصاویری از شمس آل احمد و سیمین دانشور و دستنوشته های جلال آل احمد و در پست های بعدی خود عکس ها را در وبلاگ قرار خواهم داد. امیدوارم مورد استفاده ی تمام جلال دوستان قرار بگیرد.
http://up3.iranblog.com/images/gh1q333i07odkj8n1ecg.jpg
http://up3.iranblog.com/images/mt0s7djac6n6yfyn3t1.jpg
http://up3.iranblog.com/images/i6jtv7x2ud6lidw85g1.jpg
http://up3.iranblog.com/images/xhe28tu86otheyz7atrs.jpg
http://up3.iranblog.com/images/axv8ipgbvgkrh98jzgr.jpg
http://up3.iranblog.com/images/v5jqbqlggmizwwq365a4.jpg
http://up3.iranblog.com/images/u80mg38e9yt7rak7yau2.jpg
http://up3.iranblog.com/images/8alem07mnqq1peelw2vs.jpg
http://up3.iranblog.com/images/9jtomnqoa5e7cbs195.jpg
http://up3.iranblog.com/images/4m00u2pu45g7wcl56y7.jpg
http://up3.iranblog.com/images/dn6a9n2lu28a1ch0h9l.jpg
http://up3.iranblog.com/images/e8edzueoi4dwizwntoxv.jpg
http://up3.iranblog.com/images/tq2wp6n66vmiyqivx2mg.jpg
http://up3.iranblog.com/images/wa0lfbliq2y47d5pkcq.jpg
http://up3.iranblog.com/images/izh5u7c6axr4rwz86ys1.jpg
http://up3.iranblog.com/images/rqu653wy81btyttzj6wd.jpg
http://up3.iranblog.com/images/049haa35a7rl7m5vz4ks.jpg
http://up3.iranblog.com/images/5w5fawiobeyhyma4a6e.jpg
http://up3.iranblog.com/images/yse1746zdcaas9b45u9b.jpg
http://up3.iranblog.com/images/o26ay7vd6a792mj1ok.jpg
http://up3.iranblog.com/images/on6jiq3diigbmds4q31g.jpg
http://up3.iranblog.com/images/8g4q6mj8s8lnqzynu68d.jpg
http://up3.iranblog.com/images/j3ofa5rwvy5b0f2u0b.jpg
http://up3.iranblog.com/images/ts06z98w8c2p43ym9tf1.jpg
http://up3.iranblog.com/images/zmf6mnn6khvsbx2wil96.jpg
http://up3.iranblog.com/images/9fyg6vy3wlh3hh7711lj.jpg
http://up3.iranblog.com/images/o3o5tf42upbvsu1rbh55.jpg
http://up3.iranblog.com/images/5q8heqdpvgn8og8wg6t.jpg
http://up3.iranblog.com/images/84vct5fr2ayjkv63le6.jpg
http://up3.iranblog.com/images/i6a4yqywi2f739e8zrjk.jpg
http://up3.iranblog.com/images/8tnxa0q89jj5oxos89fr.jpg
http://up3.iranblog.com/images/2crp55ot4gnos8zpz213.jpg
http://up3.iranblog.com/images/xg7hujyqs0qkw6p26w.jpg
http://up3.iranblog.com/images/yx6t2wis20wey4tzwvra.jpg
http://up3.iranblog.com/images/pji9mgu7dgne21cehbk.jpg
http://up3.iranblog.com/images/v6xz0zdyu9bn032r25b.jpg
http://up3.iranblog.com/images/y694o17lqy8y1748w6v7.jpg
http://up3.iranblog.com/images/z6ys5ygsgdhf5e4rghn3.jpg
http://up3.iranblog.com/images/5uf10n844qcrbgx33m4d.jpg
http://up3.iranblog.com/images/3c061rnme115btdivvoy.jpg
http://up3.iranblog.com/images/l6z9i8yhgldhye6pvns1.jpg
http://up3.iranblog.com/images/qyxowk67lsww1ro55rh.jpg
http://up3.iranblog.com/images/2971g0habq8xp028axdq.jpg
http://up3.iranblog.com/images/czmp43yamkv1q7svk0.jpg
http://up3.iranblog.com/images/9xyq0lbianfgpee8ksc0.jpg
http://up3.iranblog.com/images/sx8ka98g6eynjripsyn.jpg
http://up3.iranblog.com/images/uv86qpm8hd3bqm4ww4z9.jpg
http://up3.iranblog.com/images/7ftbhy08caog3e2vatmu.jpg
http://up3.iranblog.com/images/g0m3vfagvz4jwl6o2jv9.jpg
http://up3.iranblog.com/images/1s36dl7f1d2mpc79z7t.jpg
http://up3.iranblog.com/images/nn5btdllztmc13jp94p.jpg
http://up3.iranblog.com/images/ohv0zwnr15jmjw2wklp4.jpg
http://up3.iranblog.com/images/tta3sn7mxzr2c0zx760.jpg
http://up3.iranblog.com/images/5bnpelljrhgn3k38ducm.jpg
http://up3.iranblog.com/images/jh9mddxssd0bm0ci5fui.jpg
http://up3.iranblog.com/images/he44btd7szu9schd181s.jpg
http://up3.iranblog.com/images/192mrq0b9r6r8zs2u45.jpg
http://up3.iranblog.com/images/tkww2hzvyv0qc1fytf46.jpg
http://up3.iranblog.com/images/nv8ddax5kjbwr8jkhi.jpg
http://up3.iranblog.com/images/eqgcp5vpurtd8xndz6x.jpg
http://up3.iranblog.com/images/gt21v0m2om9b6mkqo.jpg
http://up3.iranblog.com/images/nwuvffgqtmivqxo8hxad.jpg
http://up3.iranblog.com/images/5t3cdzaq3dtdsvzmm1.jpg
http://up3.iranblog.com/images/9heqyui9xpvlk9ggven.jpg
http://up3.iranblog.com/images/74h9kh9bg2111h9cgg9d.jpg
http://up3.iranblog.com/images/uhg3sbz2napqdyfxcleu.jpg
http://up3.iranblog.com/images/9qa1yedgmtn00xm4bhx.jpg
http://up3.iranblog.com/images/umgtp0gdh96zzu1r6qpr.jpg
http://up3.iranblog.com/images/bnco4hz2bye98ghi07.jpg
http://up3.iranblog.com/images/1ddj33wenc5dpgin3s.jpg
http://up3.iranblog.com/images/k7mwluitott4oojpxb6l.jpg
http://up3.iranblog.com/images/207w3a2oywhilowqbbdx.jpg
http://up3.iranblog.com/images/5m5ygu2noxddbl04zhlh.jpg
http://up3.iranblog.com/images/p9o9m25dwl13uysnw4fo.jpg
http://up3.iranblog.com/images/ksknolv6zu82r4xya6n.jpg
http://up3.iranblog.com/images/k9olil3dgv2qteducpl0.jpg
http://up3.iranblog.com/images/h1w89ekhq9bc4z7yi6hq.jpg
http://up3.iranblog.com/images/gfs5ldtxuxnytgjmb08.jpg
http://up3.iranblog.com/images/foimtu99vgf6c64z3pg.jpg
http://up3.iranblog.com/images/ns7tmenbqolrasbp8bz6.jpg
http://up3.iranblog.com/images/485wyo9gpidwjky7wjr1.jpg
http://up3.iranblog.com/images/troj05tcqjduo4fwtbyi.jpg
http://up3.iranblog.com/images/8rsj9z5f77jnul2i7ez.jpg
http://up3.iranblog.com/images/ru4fosjkj43rhdsc6u5e.jpg
http://up3.iranblog.com/images/8s14xs7swhlanajzjfv.jpg
http://up3.iranblog.com/images/03sksvex4qh0tlide3x1.jpg
http://up3.iranblog.com/images/qrsmp7ayc16wspd0ex78.jpg
http://up3.iranblog.com/images/xxad49uz2vh6as8nqo5.jpg
http://up3.iranblog.com/images/pr7lwrl8u6p85wuw9v3.jpg
http://up3.iranblog.com/images/t1izl3f4244unvjvoa0.jpg
http://up3.iranblog.com/images/cpro236iystqrwg4sslq.jpg
http://up3.iranblog.com/images/22yv0h7c814utzel2bvc.jpg
http://up3.iranblog.com/images/xeqciw2ue6tj961blhd.jpg
http://up3.iranblog.com/images/nmmgh5hva1xt3h57z1y2.jpg
http://up3.iranblog.com/images/dneel0o3o52zgxtw168.jpg
http://up3.iranblog.com/images/ygaqheyzpzk8f83askxt.jpg
http://up3.iranblog.com/images/d7ey48vh15ijkgc4eksh.jpg
http://up3.iranblog.com/images/z35jjfxi1cw18t7wmbti.jpg
http://up3.iranblog.com/images/ekpf271deidmqzk5tyn9.jpg
http://up3.iranblog.com/images/tlxotv300pujlv00vrzo.jpg
http://up3.iranblog.com/images/3x0wmjy49bfwogkjo3y.jpg
http://up3.iranblog.com/images/nprln50stbw1llgyk0eh.jpg
http://up3.iranblog.com/images/lsv7sci8sk6wr3ahnn.jpg
http://up3.iranblog.com/images/rg2yumwfdyuaj9qyuz1.jpg
http://up3.iranblog.com/images/p8r4d1fi4cah2e25b9c.jpg
http://up3.iranblog.com/images/vqpm8wfh5tf8se4mj39.jpg
http://up3.iranblog.com/images/zdj1kkzzwdgqb65y05o.jpg
http://up3.iranblog.com/images/7suzy4leihdsycny1vn.jpg
http://up3.iranblog.com/images/minegl6br23i6iib673l.jpg
http://up3.iranblog.com/images/em5jvwf36s8o99yd9qpx.jpg
http://up3.iranblog.com/images/sd0g7w585erpi863uh.jpg
http://up3.iranblog.com/images/qf57y18xeswkyi4syq32.jpg
http://up3.iranblog.com/images/6t8323lkadn2yry4dsbx.jpg
http://up3.iranblog.com/images/gut0jf9v9xuwy8azi8wx.jpg
بیانات رهبر معظم انقلاب در اجلاس بین المللی حمایت از انتفاضه انتفاضه فلسطین
ولی امر مسلمین، حضرت آیت الله العظمی خامنه ای صبح امروز (شنبه) در پنجمین اجلاس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین و در جمع سفرا، روسای مجالس کشورهای مسلمان، فرهیختگان و علمای کشورهای مختلف جهان و شخصیت های بر جسته کشورهای اسلامی، بیانات مهمی در ارتباط با اوضاع منطقه، شرایط کشور فلسطین و توطئه های غرب و صهیونیسم علیه ملت های منطقه ایراد کردند.
به گزارش «تابناک» پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری متن کامل بیانات رهبر معظم انقلاب را به شرح زیر منتشر کرد:
بسم الله الرحمن الرحیم
السلام علیکم و رحمة الله
الحمدلله رب العالمین و الصلاة و السلام علی سیدنا محمد و آله الطاهرین و صحبه المنتجبین و علی من تبعهم باحسانٍ الی یوم الدین.
قال الله الحکیم: أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ ﴿٣٩﴾ الَّذِینَ أُخْرِجُوا مِن دِیَارِهِمْ بِغَیْرِ حَقٍّ إِلَّا أَن یَقُولُوا رَبُّنَا اللهُ وَلَوْلَا دَفْعُ اللهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِیَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ یُذْکَرُ فِیهَا اسْمُ اللهِ کَثِیرًا وَلَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ ﴿۴٠﴾
به میهمانان عزیز و همهی حضار گرامی خوشامد میگویم. در میان همهی موضوعاتی که شایسته است نخبگان دینی و سیاسی از سراسر جهان اسلام به آن بپردازند، مسألهی فلسطین دارای برجستگی ویژهئی است. فلسطین مسألهی اول در میان همهی موضوعات مشترک کشورهای اسلامی است . مشخصات منحصر به فردی در این مسأله وجود دارد:
اوّل: اینکه یک کشور مسلمان از ملت آن ، غصب و به بیگانگانی که از کشورهای گوناگون گردآوری شده و جامعهئی جعلی و موزائیکی تشکیل دادهاند ، سپرده شده است .
دوم: آنکه این حادثهی بیسابقه در تاریخ ، با کشتار و جنایت و ظلم و اهانت مستمر انجام گرفته است .
سوم: آنکه قبلهی اوّل مسلمانان و بسیاری از مراکز محترم دینی که در این کشور قرار دارد ، به تخریب و توهین و زوال تهدید شده است.
چهارم: آنکه این دولت و جامعهی جعلی در حساسترین نقطهی جهان اسلام، از آغاز تاکنون، نقش یک پایگاه نظامی و امنیتی و سیاسی را برای دولتهای استکباری بازی کرده و محور غرب استعماری که به علل گوناگون، دشمن اتحاد و اعتلاء و پیشرفت کشورهای اسلامی است، از آن همواره چون خنجری در پهلوی امت اسلامی استفاده کرده است.
پنجم: آنکه صهیونیزم که خطر اخلاقی و سیاسی و اقتصادی بزرگی برای جامعهی بشری است، این جای پا را وسیلهئی و نقطهی اتکائی برای گسترش نفوذ و سلطهی خود در جهان قرار داده است.
نکات دیگری را هم میتوان بر اینها افزود: هزینهی مالی و انسانی سنگینی که کشورهای اسلامی تاکنون پرداختهاند؛ اشتغال ذهنی دولتها و ملتهای مسلمان؛ رنج میلیونها آوارهی فلسطینی که بسیاری از آنان پس از ۶ دهه هنوز در اردوگاه ها زندگی می کنند؛ انقطاع تاریخ یک کانون مهم تمدنی در جهان اسلام و... .
امروزه بر این دلائل، یک نکتهی کلیدی و اساسی دیگر افزوده شده است و آن نهضت بیداری اسلامی است که سراسر منطقه را فرا گرفته و فصل تازه و تعیین کنندهئی در سرگذشت امت اسلامی گشوده است . این حرکت عظیم که بی گمان می تواند به ایجاد یک مجموعهی مقتدر و پیشرفته و منسجم اسلامی در این نقطهی حساس جهان منتهی شود و بحول و قوهی الهی و با عزم راسخ پیشروان این نهضت، نقطهی پایان بر دوران عقب ماندگی و ضعف و حقارت ملتهای مسلمان بگذارد، بخش مهمی از نیرو و حماسهی خود را از قضیهی فلسطین گرفته است.
ظلم و زورگوئی روز افزون رژیم صهیونیستی و همراهی برخی حکّام مستبد و فاسد و مزدور آمریکا با آن از یک سو، و سر بر آوردن مقاومت جانانهی فلسطینی و لبنانی و پیروزی های معجزه آسای جوانان مؤمن در جنگهای ٣٣ روزهی لبنان و ٢٢ روزهی غزه از سوی دیگر، از جملهی عوامل مهمّی بودند که اقیانوس به ظاهر آرام ملتهای مصر و تونس و لیبی و دیگر کشورهای منطقه را به تلاطم درآوردند.
این یک واقعیت است که رژیم سراپا مسلّح صهیونیست و مدعی شکست ناپذیری، در لبنان در جنگی نابرابر، از مشت گره شدهی مجاهدان مؤمن و دلاور، شکست سخت و ذلت باری خورد، و پس از آن در برابر مقاومت مظلومانه و پولادین غزه، بار دیگر شمشیر کُند خود را آزمود و ناکام ماند.
اینها باید در تحلیل اوضاع کنونی منطقه مورد ملاحظهی جدّی قرار گیرد و درستی هر تصمیمی که گرفته می شود با آن سنجیده شود.
پس این، قضاوت دقیقی است که مسألهی فلسطین، امروز اهمیت و فوریت مضاعف یافته است و ملت فلسطین حق دارد که در اوضاع کنونی منطقه، انتظار بیشتری از کشورهای مسلمان داشته باشد.
نگاهی به گذشته و حال بیاندازیم و برای آینده، نقشهی راهی ترسیم کنیم. من رئوس مطالبی را در میان می گذارم.
بیش از ۶ دهه از فاجعهی غصب فلسطین می گذرد. عوامل اصلی این فاجعهی خونین، همه شناخته شدهاند و دولت استعمارگر انگلیس در رأس آنها است که سیاست و سلاح و نیروی نظامی و امنیتی و اقتصادی و فرهنگی آن و سپس دیگر دولتهای مستکبر غربی و شرقی در خدمت این ظلم بزرگ به کار افتاد. ملت بی پناه فلسطین در زیر چنگال بی رحم اشغالگران، قتل عام و از خانه و کاشانهی خود رانده شد. تا امروز هنوز یک صدم فاجعهی انسانی و مدنیئی که به دست مدعیان تمدن و اخلاق، در آن روزگار اتفاق افتاد به تصویر کشیده نشده و بهرهئی از هنرهای رسانهئی و تصویری نیافته است. اربابان عمدهی هنرهای تصویری و سینما و تلویزیون و مافیاهای فیلمسازی غربی این را نخواسته و اجازهی آن را ندادهاند. یک ملت در سکوت، قتل عام و آواره و بیخانمان شد.
مقاومت هائی در آغاز کار پدید آمد که با شدت و قساوت سرکوب شد. از بیرون مرزهای فلسطین و عمدتاً از مصر، مردانی با انگیزهی اسلامی تلاشهائی کردند که از حمایت لازم برخوردار نشد و نتوانست تأثیری در صحنه بگذارد.
پس از آن نوبت به جنگهای رسمی و کلاسیک میان چند کشور عرب با ارتش صهیونیست رسید. مصر و سوریه و اردن نیروهای نظامی خود را وارد صحنه کردند ولی کمک بیدریغ و انبوه و روز افزون نظامی و تدارکاتی و مالی از سوی امریکا و انگلیس و فرانسه به رژیم غاصب، ارتشهای عربی را ناکام کرد. آنها نه فقط نتوانستند به ملت فلسطین کمک کنند، که بخشهای مهمی از سرزمینهای خود را هم در این جنگها از دست دادند.
با آشکار شدن ناتوانی دولتهای عرب همسایه با فلسطین، به تدریج هستههای مقاومت سازمان یافته در غالب گروههای مسلح فلسطینی شکل گرفت و پس از چندی از گرد آمدن آنها «سازمان آزادی بخش فلسطین» تشکیل یافت. این برق امیدی بود که خوش درخشید ولی طولی نکشید که خاموش شد. این ناکامی را می توان به علل متعددی منسوب کرد ولی علت اساسی، دوری آنان از مردم و از عقیده و ایمان اسلامی آنان بود. ایدئولوژی چپ و یا صرفاً احساسات ناسیونالیستی آن چیزی نبود که مسألهی پیچیده و دشوار فلسطین به آن نیاز داشت. آنچه می توانست ملتی را به میدان مقاومت وارد کند و نیروئی شکست ناپذیر از آنان فراهم آورد، اسلام و جهاد و شهادت بود.
آنها این را به درستی درک نکردند. من در ماههای اول انقلاب کبیر اسلامی که سران سازمان آزادی بخش روحیهی تازهئی یافته و به تهران مکرراً آمد و شد میکردند، از یکی از ارکان آن سازمان پرسیدم: چرا پرچم اسلام را در مبارزهی به حق خود بلند نمیکنید. پاسخ او این بود که در میان ما بعضی هم مسیحیاند. این شخص بعدها در یک کشور عربی به دست صهیونیستها ترور و کشته شد و انشاءالله مشمول مغفرت الهی قرار گرفته باشد ولی این استدلال او ناقص و نارسا بود. به گمان من یک مبارز مسیحی مؤمن در کنار یک جمع مجاهد فداکاری که خالصانه با ایمان به خدا و قیامت و با امید به کمک الهی میجنگد و از حمایت مادی و معنوی مردمش برخوردار است، انگیزهی بیشتری برای مبارزه مییابد تا در کنار گروه بی ایمان و متکی به احساسات نا پایدار و دور از پشتیبانی وفادارانهی مردمی.
نبود ایمان راسخ دینی و انقطاع از مردم، به تدریج آنان را خنثی و بیتأثیر کرد. البته در میان آنان مردان شریف و پرانگیزه و غیور بودند ولی مجموعه و سازمان به راه دیگری رفت. انحراف آنان به مسألهی فلسطین ضربه زد و هنوز هم می زند. آنها هم مانند برخی دولتهای خائن عربی به آرمان مقاومت که تنها راه نجات فلسطین بوده و هست، پشت کردند، و البته نه فقط به فلسطین، که به خود هم ضربهی سختی وارد کردند. بقول شاعر مسیحی عرب:
لئن اضعتم فلسطیناً فعیشکم طول الحیاة مضاضات و آلامٌ
سی و دو سال از عمر نکبت بدین ترتیب سپری شد... ولی ناگهان دست قدرت خداوند ورق را برگرداند. پیروزی انقلاب اسلامی در ایران در سال ١٩٧٩ (١٣۵٧ هجری شمسی) اوضاع این منطقه را زیر و رو کرد و صفحهی جدیدی را گشود. در میان تأثیرات شگرف جهانیِ این انقلاب و ضربههای شدید و عمیقی که بر سیاستهای استکباری وارد ساخت، از همه سریعتر و آشکارتر، ضربه به دولت صهیونیست بود. اظهارات سران آن رژیم در آن روزها خواندنی و حاکی از حال و روز سیاه و پر اضطراب آنها است. در اولین هفتههای پیروزی، سفارت دولت جعلی اسرائیل در تهران تعطیل و کارکنان آن اخراج شدند و محل آن رسماً به نمایندگی سازمان آزادی بخش فلسطین داده شد که تا امروز هم در آنجا مستقرند. امام بزرگوار ما اعلام کردند که یکی از هدفهای این انقلاب آزادی سرزمین فلسطین و قطع غدهی سرطانی اسرائیل است. امواج پرقدرت این انقلاب که آن روز همهی دنیا را فراگرفت، هر جا رفت با این پیام رفت که: فلسطین باید آزاد شود.
گرفتاریهای پیاپی و بزرگی که دشمنان انقلاب بر نظام جمهوری اسلامی ایران تحمیل کردند که یک قلم آن جنگ ٨ سالهی رژیم صدام حسین به تحریک آمریکا و انگلیس و پشتیبانی رژیمهای مرتجع عرب بود، نیز نتوانست انگیزهی دفاع از فلسطین را از جمهوری اسلامی بگیرد.
بدین گونه خون تازهای در رگهای فلسطین دمیده شد. گروه های مجاهد فلسطینی مسلمان سر برآوردند. مقاومت لبنان جبههی نیرومند و تازهئی در برابر دشمن و حامیانش گشود. فلسطین به جای تکیه به دولتهای عربی و بدون دست دراز کردن به سوی مجامع جهانی از قبیل سازمان ملل ـ که شریک جرم دولتهای استکباری بودند ـ به خود، به جوانان خود، به ایمان عمیق اسلامی خود و به مردان و زنان فداکار خود تکیه کرد. این کلید همهی فتوحات و موفقیتها است.
در سه دههی گذشته این روند روز به روز پیشرفت و افزایش داشته است. شکست ذلتبار رژیم صهیونیستی در لبنان در سال ٢٠٠۶ (١٣٨۵ هجری شمسی)، ناکامی فضاحتبار آن ارتش پر مدعا در غزه در سال ٢٠٠٨ (١٣٨٧ هجری شمسی)، فرار از جنوب لبنان و عقب نشینی از غزه، تشکیل دولت مقاومت در غزه و در یک جمله تبدیل ملت فلسطین از مجموعهئی از انسانهای درمانده و نا امید، به ملت امیدوار و مقاوم و دارای اعتماد به نفس، مشخصههای بارز سی سال اخیر است.
این تصویر کلی و اجمالی آنگاه کامل خواهد شد که تحّرکات سازشکارانه و خیانتباری که هدف از آن، خاموش کردن مقاومت و اعتراف گیری از گروههای فلسطینی و دولتهای عرب به مشروعیت اسرائیل بود، نیز به درستی دیده شود.
این تحرکات که آغاز آن به دست جانشین خائن و ناخلف جمال عبدالناصر در پیمان ننگین کمپ دیوید اتفاق افتاد، همواره خواسته است نقش سوهان را در عزم پولادین مقاومت ایفاء کند. در قرارداد کمپ دیوید برای نخستین بار یک دولت عرب، رسماً به صهیونیستی بودن سرزمین اسلامی فلسطین اعتراف کرد و پای نوشتهئی که در آن «اسرائیل، خانهی ملی یهودیان» شناخته شده است، امضای خود را گذاشت.
از آن پس تا قرارداد اسلو در سال ١٩٩٣ (١٣٧٢ هجری شمسی) و پس از آن در طرحهای تکمیلی که با میدان داری آمریکا و همراهی کشورهای استعمارگر اروپائی، پی در پی بر دوش گروههای سازشکار و بیهمتی از فلسطینیان گذاشته شد، همهی سعی دشمن بر آن بود که با وعدههای پوچ و فریب آمیز، ملت و گروه های فلسطینی را از گزینهی مقاومت، منصرف کند و به بازی ناشیانه در میدان سیاست سرگرم سازد. بیاعتباری همهی این معاهدات بسیار زود آشکار شد و صهیونیستها و حامیان آنها بارها نشان دادند که به آنچه نوشته شده است به چشم ورق پارههای بیارزشی می نگرند. هدف از این طرح ها، پدید آوردن دو دلی در فلسطینیان و به طمع انداختن افراد بیایمان و دنیا طلبِ آنان و زمینگیر نمودن حرکت مقاومت اسلامی بوده است و بس.
پادزهر همهی این بازیهای خیانت آمیز تاکنون، روحیهی مقاومت در گروههای اسلامی و ملت فلسطین بوده است. آنها به اذن خدا در برابر دشمن ایستادند و همانطور که خداوند وعده داده است که: وَلَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُهُ ، إِنَّ اللهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ ، از کمک و نصرت الهی برخوردار شدند.
ایستادگی غزه با وجود محاصرهی کامل، نصرت الهی بود؛ سقوط رژیم خائن و فاسد حسنی مبارک، نصرت الهی بود؛ پدید آمدن موج پر قدرت بیداری اسلامی در منطقه، نصرت الهی است؛ برافتادن پردهی نفاق و تزویر از چهرهی آمریکا و انگلیس و فرانسه و تنفّر روز افزون ملتهای منطقه از آنان، نصرت الهی است؛ گرفتاریهای پی در پی و بیشمار رژیم صهیونیست، از مشکلات سیاسی و اقتصادی و اجتماعی داخلیاش گرفته تا انزوای جهانی و انزجار عمومی و حتی دانشگاههای اروپائی از آن، همه و همه مظاهر نصرت الهی است.
امروز رژیم صهیونیستی از همیشه منفورتر و ضعیفتر و منزویتر، و حامی اصلیاش آمریکا از همیشه گرفتارتر و سردرگُمتر است.
اکنون صفحهی کلّی و اجمالی فلسطین در شصت و چند سال گذشته، پیش روی ما است. آینده را باید با نگاه به آن و درسگیری از آن تنظیم کرد.
دو نکته را پیشاپیش باید روشن کرد:
اول: اینکه مدّعای ما آزادی فلسطین است، نه آزادی بخشی از فلسطین. هر طرحی که بخواهد فلسطین را تقسیم کند، یکسره مردود است. طرح دو دولت که لباس حق به جانبِ «پذیرش دولت فلسطین به عضویت سازمان ملل» را بر آن پوشاندهاند، چیزی جز تن دادن به خواستهی صهیونیست ها یعنی «پذیرش دولت صهیونیستی در سرزمین فلسطین» نیست. این به معنی پایمال کردن حق ملت فلسطین، نادیده گرفتن حق تاریخی آوارگان فلسطینی و حتی تهدید حق فلسطینیان ساکن سرزمین های ١٩۴٨ است. به معنای باقی ماندن غدهی سرطانی و تهدید دائمی پیکرهی امت اسلامی، مخصوصاً ملتهای منطقه است. به معنای تکرار رنج های دهها ساله و پایمال کردن خون شهدا است.
هر طرح عملیاتی باید بر مبنای اصل «همهی فلسطین برای همهی مردم فلسطین» باشد.
فلسطین، فلسطینِ «از نهر تا بحر» است، نه حتی یک وجب کمتر. البته این نکته نباید نادیده بماند که ملت فلسطین همانطور که در غزه عمل کردهاند، هر بخش از خاک فلسطین را که بتوانند آزاد کنند، به وسیلهی دولت برگزیدهی خود، ادارهی امور آن را برعهده خواهند گرفت ولی هرگز هدف نهائی را از یاد نخواهند برد.
نکتهی دوم: آن است که برای دستیابی به این هدف والا، کار لازم است نه حرف؛ جدی بودن لازم است نه کارهای نمایشی؛ صبر و تدبیر لازم است نه رفتارهای بیصبرانه و دچار تلوّن. باید به افق های دور نگریست و قدم به قدم با عزم و توکّل و امید به پیش رفت. دولت ها و ملت های مسلمان، گروههای مقاومت در فلسطین و لبنان و دیگر کشورها، هر یک می توانند نقش و سهم خود از این مجاهدتِ همگانی را بشناسند و باذن الله جدول مقاومت را پر کنند.
طرح جمهوری اسلامی برای حلّ قضیهی فلسطین و التیام این زخم کهنه، طرحی روشن، منطقی و منطبق بر معارف سیاسی پذیرفته شدهی افکار عمومی جهانی است که قبلاً به تفصیل ارائه شده است.
ما نه جنگ کلاسیک ارتش های کشورهای اسلامی را پیشنهاد می کنیم، و نه به دریا ریختن یهودیان مهاجر را، و نه البته حکمیّت سازمان ملل و دیگر سازمانهای بینالمللی را. ما همه پرسی از ملت فلسطین را پیشنهاد می کنیم.
ملت فلسطین نیز مانند هر ملت دیگر حق دارد سرنوشت خود را تعیین کند و نظام حاکم بر کشورش را برگزیند. همهی مردم اصلی فلسطین از مسلمان و مسیحی و یهودی ـ نه مهاجران بیگانه ـ در هر جا هستند؛ در داخل فلسطین، در اردوگاه ها و در هر نقطهی دیگر، در یک همه پرسی عمومی و منضبط، شرکت کنند و نظام آیندهی فلسطین را تعیین کنند.
آن نظام و دولت برآمده از آن پس از استقرار، تکلیف مهاجران غیر فلسطینی را که در سالیان گذشته به این کشور کوچ کردهاند، معین خواهد کرد. این یک طرح عادلانه و منطقی است که افکار عمومی جهانی آن را به درستی درک می کند و می تواند از حمایت ملت ها و دولت های مستقل برخوردار شود. البته انتظار نداریم که صهیونیست های غاصب به آسانی به آن تن در دهند و اینجاست که نقش دولت ها و ملت ها و سازمان های مقاومت شکل می گیرد و معنی مییابد.
مهمترین رکن حمایت از ملت فلسطین، قطع پشتیبانی از دشمن غاصب است و این وظیفهی بزرگ دولت های اسلامی است. اکنون پس از به میدان آمدن ملت ها و شعارهای قدرتمندانهی آنان بر ضد رژیم صهیونیست، دولت های مسلمان با چه منطقی روابط خود با رژیم غاصب را ادامه می دهند؟
سند صداقت دولتهای مسلمان در جانبداریشان از ملت فلسطین، قطع روابط آشکار و پنهان سیاسی و اقتصادی با آن رژیم است. دولت هائی که میزبان سفارتخانهها یا دفاتر اقتصادی صهیونیستهایند نمی توانند مدّعی دفاع از فلسطین باشند و هیچ شعار ضد صهیونیستی از سوی آنان، جدی و واقعی تلقی نخواهد شد.
سازمان های مقاومت اسلامی که بار سنگین جهاد را در سالهای گذشته بر دوش داشتهاند، امروز نیز با همان تکلیف بزرگ روبرویند. مقاومت سازمان یافتهی آنان بازوی فعالی است که می تواند ملت فلسطین را به سوی این هدف نهائی به پیش ببرد. مقاومت شجاعانه از سوی مردمی که خانه و کشورشان اشغال شده، در همهی میثاقهای بینالمللی، به رسمیت شناخته شده و مورد تحسین و تجلیل قرار گرفته است. تهمت تروریزم از سوی شبکهی سیاسی و رسانهئی وابسته به صهیونیزم، سخن پوچ و بیارزشی است. تروریست آشکار، رژیم صهیونیستی و حامیان غربی آنهایند؛ و مقاومت فلسطینی، حرکتی ضّد تروریستهای جراّر و حرکتی انسانی و مقدس است.
در این میان، کشورهای غربی نیز شایسته است صحنه را با نگاهی واقع بینانه بنگرند. غرب امروز بر سر دو راهی است. یا باید دست از زورگوئی طولانی مدت خود بردارد و حق ملت فلسطین را بشناسد و بیش از این از نقشهی صهیونیستهای زورگو و ضّد بشر پیروی نکند، و یا در انتظار ضربههای سختتر در آیندهی نه چندان دور باشد. این ضربههای فلج کننده فقط سقوط پی در پی حکومتهای گوش به فرمان آنان در منطقهی اسلامی نیست، بلکه آن روزی که ملت های اروپا و آمریکا دریابند که بیشترین گرفتاریهای اقتصادی و اجتماعی و اخلاقی آنان منشأ گرفته از سلطهی اختاپوسی صهیونیزم بینالملل بر دولتهای آنهاست، و دولت مردان آنان به خاطر منافع شخصی و حزبی خود، مطیع و تسلیم در برابر زورگوئیهای کمپانیداران زالو صفت صهیونیست در آمریکا و اروپایند، آنچنان جهنّمی برای آنان به وجود خواهند آورد که هیچ راه خلاصی از آن متصور نیست.
رئیس جمهور آمریکا میگوید که امنیت اسرائیل خط قرمز اوست. این خط قرمز را چه عاملی ترسیم کرده است؟ منافع ملت آمریکا یا نیاز شخص اوباما به پول و پشتیبانی کمپانی های صهیونیستی برای به دست آوردن کرسی دومین دورهی ریاست جمهوری؟ تا کی شماها خواهید توانست ملت خود را فریب دهید؟ آن روزی که ملت آمریکا به درستی دریابد که شماها برای چند صباح بیشتر باقی ماندن در قدرت، تن به ذلت و تبعیت و خاکساری در برابر زر سالاران صهیونیست دادهاید و مصالح ملت بزرگی را در پای آنان قربان کردهاید با شما چه خواهد کرد؟
حضار گرامی و برادران و خواهران عزیز بدانید این خط قرمز اوباما و امثال او به دست ملتهای به پا خواستهی مسلمان شکسته خواهد شد. آنچه رژیم صهیونیست را تهدید میکند ، موشکهای ایران یا گروههای مقاومت نیست تا در برابر آن سپر موشکی در اینجا و آنجا به پا کنند؛ تهدید حقیقی و بدون علاج، عزم راسخ مردان و زنان و جوانانی در کشورهای اسلامی است که دیگر نمی خواهند آمریکا و اروپا و عوامل دست نشاندهشان بر آنان حکومت و تحکم و آنان را تحقیر کنند.
البته آن موشک ها هم هرگاه تهدیدی از سوی دشمن بروز کند وظیفهی خود را انجام خواهند داد.
فاصبر ان وعد الله حق ولا یستخفنّک الذین لا یوقنون.
والسلام علیکم و رحمة الله
صوت و فیلم بیانات رهبر انقلاب در اجلاس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین در لینکهای زیر قابل دسترسی می باشد:
صوت
فیلم
کاریکاتور: مردی برای تمام فصول
گاوبازی؛ میراث غرب متمدن
گاوبازی، ورزش سنتی اسپانیا که با گذشت قرن ها در این کشور و مناطق تحت استعمار آن، همچنان جریان دارد، نبردی نابرابر میان گاوبازان (ماتادورها) و گاوهای نری که فرجامی جز مرگ برای گاو نگون بخت در پایان مسابقه ندارند، مرگی خونین و زجراور. خشونت بیش از حد موجود در این مسابقه موجب شده است تا گروه های هوادار محیط زیست و حیوانات، بارها در اعتراض به آن تجمع کنند اما در مقابل، هیجان مسابقه، قدمت بسیار و از همه مهمتر، نقش آن در جذب گردشگر برای کشورهایی مانند اسپانیا باعث گشته که مخالفان گاوبازی نتوانند تاکنون ره به جایی ببرند.
به گزارش خبرنگار «تابناک»، اهمیت این مسابقه برای مردم این مناطق تا آنجا است که حتی برخی از نویسندگان و چهره های سرشناس اسپانیا و امریکای لاتین از جمله «ماریو بارگاس یوسا» (نویسنده فقید و معروف) و «پاز وگا» (بازیگر مشهور تئاتر و سینما) در چند سال پیش در نامهای خواستار ثبت مراسم «گاوبازی» به عنوان میراث ملی کشور اسپانیا در سازمان یونسکو شده اند.
سایت خبری «تازه» در گزارشی این مسئله را طرح و به نقد کشیده است.
تاریخچه گاوبازی:
پیشینه تاریخی میدان گاو بازی نیز به سیرک رم باستان باز می گردد. با این وجود، به نظر می رسد که در دوره های خیلی قدیمی تر این سنت اوج گرفته باشد تا به آنجا که اقوام «سلتیبریک» در معابد شان ذبح گاوهای وحشی را جشن می گرفتند و این کار را به افتخار خدایانشان انجام می دادند. امروزه در استان «سریا» نزدیک نومانسیا در اسپانیا، هنوز هم بقایای معبدی که اینگونه مراسم در آن برگزار می شد، وجود دارد. اما در مجموع تحول و تکامل مسابقات گاوبازی در اسپانیا، از تاریخی ویژه برخوردار است و در کل می توان گذار از چهار مرحله دگرگونی را برای این هنر برشمرد:
نخستین مرحله، دوره ای است که به شکارچیان گاوهای وحشی اختصاص دارد. گفته می شود در قرن یازدهم «السید قهرمان»، گاوهای وحشی را شکار می کرد و در دوئل ها و مسابقات اعراب، حضوری فعال داشت.
دومین مرحله، از اواخر قرن یازدهم آغاز شد. در این دوره شاهد ظهور نخستین «ماتادورها» هستیم. در پاره ای از مسابقات، کشتن گاو توسط ابزاری چون تیر، نیزه، چاقو و چنگک انجام می شد. شاید این زورآزماییها نخستین فرم شناخته شده از گاوبازی به عنوان یک نمایش عمومی باشد.
سومین مرحله، می تواند نتیجه قوانین سخت پادشاه «آلفونسو» علیه ماتادورها باشد. اعمال این قیود، احتمالا منجر به پیدایش گاوبازی آقا منشانه شده است. پادشاه آلفونسو تنها به کسانی اجازه نبرد می داد که قصدشان از رویارویی با این حیوانات وحشی، اثبات قدر و منزلت اجتماعی شان بود. به همین دلیل نجیب زادگان سوار بر اسب، گاو را مجروح می کردند. مع الوصف، رسوم نجیب زادگان گذشته منجر به پیدایش «نیزه داران» امروزی در اسپانیای فعلی شده است؛ کسانی که در مسابقات امروز با لباس سیاه و کلاهی از پوست بز، مغرورانه سوار بر اسب، در میدان ظاهر می شوند. اسب ها از بهترین نژاد انتخاب می شوند و تعلیم این حیوان بیش ازده سال زمان می برد.
چهارمین مرحله، زمانی است که گاوبازی حرفه ای، شکل یک نمایش عمومی را به خود می گیرد. در قرن هجدهم، خالقین این شیوه از نبرد، عموما از طبقات پایین اجتماع بودند.
نکته تاریخی جالب در این مورد این است که مسابقه گاوبازی در ساعت پنج یا شش عصر برگزار می شود، یعنی هنگامی که نیمی از میدان در روشنایی و نیم دیگر در سایه قرار دارد. لباسی که گاوباز به تن دارد «جامه روشنایی» نام دارد که می تواند به معنای نیک بودن گاو باز باشد و گاو غالبا به رنگ سیاه است، رنگی که به شر نسبت داده می شود.
اینگونه تصور می شود که پرورش گاو در اسپانیا، مستقل از تاثیرات سایر نقاط جهان بوده است. از قرن ها پیش در جزیره ایبریا (شامل اسپانیا، پرتغال و آندورای کنونی) گاو مورد پرستش انسان بود. با مشاهده غار Altamira در نزدیکی شهر «سان تاندر» می توان نقوشی از این حیوانات باشکوه که احتمالا نیای گاوهای وحشی امروزی هستند، دید. مورخان نشان می دهند که مراسم کشتن و مرگ گاو، فرصتی برای جشن و سرور مردم بوده است.درجشن های عروسی، مراسم گاوبازی ترتیب داده می شد، زیرا معتقد بودند که گاو، به زوج جوان برکت و نعمت عطا می کند. خدنگ های خاردار توسط عروس با کاغذهای رنگی تزیین می شد تا بعد در طول مسابقه در پشت گردن گاو فرو نشانده شوند. شاید امروزه، علت استفاده از این خدنگ ها از همین رسم نشات گرفته باشد.
شیوه انجام مراسم:
این مسابقه تشریفات خاص خود دارد. کل مراسم در سه مرحله انجام می شود که آغاز هر مرحله با طنین صدای شیپورچی که در شیپور خود می دمد، آغاز می شود. ابتدا اعضای گروه در نمایشی باشکوه وارد میدان می شوند و از جلوی تماشاگران رژه می روند، رژه ای که با همراهی گروه موسیقی شکوه خاصی نیز خواهد داشت. در ابتدای مراسم یکی از پیرترین ماتادورهای حاضر در مراسم به همراه ماتادور جوان به وسط میدان می رود تا آغاز مسابقه را اعلام نماید.
یک روز مسابقه گاوبازی را می توان به سه بخش اصلی تقسیم نتمود که عبارتند از: اولین بخش به «پیکادور» (پیکادور شخصی است که با استفاده از نیزه پشت گردن گاو را مجروح می کند) اختصاص دارد. آنها چشم اسب را می بندند تا گاو را نبیند. پهلوهای اسب به وسیله یک پوشش زره مانند به نام «Peto» که شبیه دامن است، محافظت می شود. پیکادور از نیزه ای ضخیم که سر آن تیز است، استفاده می کند و با استفاده از این سلاح بخش فوقانی پشت گردن گاو مجروح می شود. هدف پیکادور تغییر شرایط فیزیکی گاو و تضعیف قوای اوست، بدون اینکه گاو کاملا مجروح شود. پس از آنکه گاو به حد لازم مجروح شد، یک گاوباز به حیوان نزدیک می شود و با انجام یک حرکت خاص، توجه گاو را به سمت دیگری معطوف می کند تا پیکادور بتواند از میدان خارج شود. صدای شیپورها تغییر مرحله بازی را اعلام می کند. بخش دوم با نمایش گاوبازها آغاز می شود. خدنگ های خاردار، چوب های بلند و نازک مزین به نوارهای کاغذ رنگی هستند که سر تیز و خمیده دارند. استفاده از خدنگ ها به منظور تضعیف عضلات گردن گاو است که در تسهیل انجام مرحله بعدی، اهمیت بسزایی دارد. آخرین بخش «Faena» نام دارد که توسط ماتادور انجام می شود. ماتادور کلاه به دست وارد مرکز میدان می شود تا حرکتی را که به معنای به «سلامتی مرگ گاو» است انجام دهد. او می تواند مرگ گاو رابه شخص عالی مقام مسابقه، یک فرد خاص و یابه تمام جمعیت پیشکش کند!
واکنش ها به این مسابقه:
اما امروزه گاوبازی شیوه ای است که در آن به اعتراف بسیاری از مردم اسپانیا سلاخی و قصابی حیوانات باشکوه جلوه داده می شود. در این شیوه غیر انسانی و وحشیانه، یک حیوان قربانی می شود تا انسان ها سرگرم شوند. براساس آمار محبوبیت گاوبازی در اسپانیا در سال های اخیر فوق العاده کاهش یافته است. در همین زمینه در نظرسنجی موسسه گالوپ در سال 1971حدود 55 درصد از مردم اسپانیا خواستار ادامه برنامه های گاوبازی شده بودند اما در سال 2010 این رقم به 27درصد کاهش یافته بود. همچنین امروزه در برخی شهرهای اسپانیا گاوبازی انجام نمی شود. بارسلون و کاتالونیا آخرین شهر از این دسته است که از امسال اجرای مراسم گاوبازی را ممنوع کرده است، دو میدان اصلی گاوبازی شهر بارسلون نیز به موزه و یک مجموعه فروشگاهی مدرن بدل خواهند شد.
منبع: تازه
چگونه «تروی دیویس» در آمریکا اعدام شد؟
در حالی که مقامات مختلف آمریکایی به کرات ایران را به دلیل اجرای قصاص قاتلین در مجامع مختلف بین المللی محکوم کرده اند ، بررسی ماجرای «تروری دیویس» سیاهپوست که تا کنون چهار بار به خاطر قتل یک پلیس سیاه پوست تا آستانه اعدام پیش رفته بود و بالاخره در پنجمین بار مزه اعدام را چشید ، حقایقی را درباره نظام قضایی آمریکا روشن می کند .
متن کامل سخنان احمدینژاد در مجمع عمومی سازمان ملل
رئیسجمهور در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل گفت: به رغم تمایل عمومی انسانها به صلح، پیشرفت و برابری و برادری، همانگونه که میبینیم جنگها، کشتارها، فقر گسترده، بحرانهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی، تبعیضها، تحقیرها، خودخواهیها، ناامنیها، حقوق و شخصیت ملتها را مخدوش کرده و رنج و خسارات غیر قابل جبرانی را تحمیل کرده است.
به گزارش ایسنا متن کامل سخنان دکتر محمود احمدینژاد در شصت و ششمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل به این شرح است:
«الحمدلله رب العالمین و الصلوه و السلام علی جمیع الانبیاء والمرسلین و سیدنا و نبینا محمد و آله الطاهرین و صحبه المنتجبین. اللهم عجل لولیک الفرج والعافیه و النصر واجعلنا من خیر انصاره و اعوانه و المستشهدین بین یدیه.
جناب آقای رئیس
عالیجنابان
خانمها و آقایان
خداوند عزیز و حکیم را سپاسگزارم که فرصت حضور در این مجمع را عنایت فرمود. از رئیس قبلی مجمع تشکر میکنم و به رئیس جدید تبریک میگویم.
یاد جانباختگان حوادث یک سال اخیر به ویژه زلزله و انفجار اتمی ژاپن، قحطی سومالی و سیل پاکستان را گرامی میدارم و از همگان میخواهم که کمکهای خود را گسترش دهند.
طی شش سال در موضوعات مختلف جهانی و از ضرورت تغییر و تحول در مناسبات سخن گفتیم. امروز با توجه به تحولات رو به گسترش از منظر دیگری به تحلیل آنها میپردازم.
میدانید که فصل مشترک و امتیاز انسانها بر سایر موجودات برخورداری از فطرت انسانی است که هدیه الهی و جلوه روح خدایی است و از جمله: ایمان به خدای ازلی و ابدی و قادر و خالق و تدبیرکننده امور عالم، مهرورزی به همنوع، بخشندگی و عدالتطلبی و صداقت در کلام و عمل، عزتطلبی و تعالیجویی مادی و معنوی و آزادی و آزادیخواهی و مطالبه آزادگی، نفی ظلم، فساد و تبعیض و حمایت از ستمدیدگان، مطالبه سعادت، صلح و امنیت پایدار برای همگان.
اینها برخی از جلوههای فطرت الهی و مشترک انسانی است که به وضوح، در آرزوهای تاریخی، از طریق میراث ماندگار نظم و نثر و آثار تحقیقی و هنری و نیز در تحولات و جنبشهای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی خود را نشان داده است.
همه پیامبران الهی و مصلحان به این امور دعوت کردهاند.
خداوند انسان را صاحب کرامت و سقف رشد و پرواز او را تا مقام جانشینی خود خواسته است.
دوستان
روشن است که علیرغم دستآوردهای بزرگ تاریخی از جمله مجمع ملل متحد که محصول تلاشها و مبارزات انسانهای آزاداندیش و عدالتطلب و همکاریهای بینالمللی بوده است، جامعه بشری با آرزوها و آرمانهای فطری خود فاصله بسیار دارد. عموم ملتها از وضع موجود ناراضیاند.
به رغم تمایل عمومی انسانها به صلح، پیشرفت و برادری، همانگونه که میبینیم جنگها، کشتارها، فقر گسترده، بحرانهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی، تبعیضها، تحقیرها، خودخواهیها و ناامنیها، حقوق و شخصیت ملتها را مخدوش کرده و رنجها و خسارات غیر قابل جبرانی را تحمیل کرده است.
حدود سه میلیارد نفر فقیر در جهان با روزی کمتر از ۵/٢ دلار و بیش از یک میلیارد نفر آنان بدون حتی یک وعده غذا در روز زندگی میکنند.
۴٠ درصد فقیرترین جمعیت جهان فقط پنج درصد درآمد و ٢٠ درصد ثروتمندترین ٧۵ درصد درآمد را دارند.
روزانه بیش از ٢٢ هزار کودک به دلیل فقر در مظلومیت کامل میمیرند.
٨٠ درصد امکانات مالی آمریکا در اختیار ١٠ درصد جمعیت و ٢٠ درصد آن در اختیار٩٠ درصد جمعیت است.
به راستی علت چیست و راه حل کدام است؟
حاکمان بر مراکز مدیریت جهانی با فاصله انداختن بین اخلاق و معنویت با زندگی اجتماعی ادعا میکنند که علت این وضع، پیروی از راه انبیا و ضعف ملتها و عملکرد چند گروه و فرد بوده و تنها اندیشهها و راه و روش آنها نجاتبخش جامعه بشری است.
اما دوستان؛
غیر از این است که علت اصلی را باید در نظام حاکم بر امور بینالملل و شیوه مدیریت جهانی جستجو کرد؟
لطفا به این سوالات توجه فرمایید:
چه کسانی طی چند قرن دوره سیاه بردهداری دهها میلیون انسان را به زور از آفریقا و سایر مناطق ربودند و در آمریکا و اروپا قربانی مطامع مادی خود کردند؟
تحمیل بیش از چهار قرن دوره غمبار استعمار و اشغال سرزمین و چپاول گسترده منابع و نابودی استعدادها و زبان و فرهنگ و هویت ملتها را چه کسانی انجام دادهاند؟
چه کسانی جنگهای اول و دوم جهانی با حدود هفتاد میلیون کشته و صدها میلیون مجروح و آواره و جنگ کره و ویتنام را راه انداختند؟
چه کسانی با فریبکاری، صهیونیستها و بیش از شصت سال جنگ، آوارگی، ترور و کشتار را بر ملت فلسطین و ملتهای منطقه تحمیل و از آن حمایت کردهاند؟
چه کسانی دهها سال دولتهای دیکتاتوری و کودتایی را بر ملتهای آمریکای لاتین، آفریقا و آسیا تحمیل کرده و با آنان رابطه صمیمی داشتهاند؟
چه کسانی از بمب اتم علیه مردم بیدفاع استفاده کردند و امروز هم هزاران کلاهک هستهای ذخیره کردهاند؟
اقتصاد چه کسانی متکی به فروش سلاح و ایجاد جنگ برای مصرف آن است؟
چه کسانی صدام را در حمله به ایران و تحمیل ٨ سال جنگ و استفاده از بمب شیمیایی و حمله به شهرها تجهیز و تشویق کردند؟
چه کسانی به بهانه حادثه مشکوک ١١ سپتامبر و در واقع برای سلطه بر خاورمیانه و نفت آن، افغانستان و عراق را اشغال کردند و میلیونها نفر کشته و مجروح و آواره بر جای گذاشتند؟
چه کسانی با لغو نظام برتونوودز دهها هزار میلیارد دلار بدون پشتوانه خلق کرده و به تبع آن تورم را به بازار جهانی تزریق و معادل این رقم هنگفت را از دسترنج ملتها تصاحب کردند؟
چه کسانی سالانه بیش از ١٠٠٠ میلیارد دلار یعنی بیش از تمام کشورهای دنیا هزینه نظامی دارند و به هر بهانهای دائما ملتها و دولتهای مستقل را به حمله نظامی تهدید میکنند؟
بدهکارترین دولتهای دنیا کدام دولتها هستند؟
مدیران اصلی مراکز سیاستگذاری اقتصاد جهانی چه کسانی هستند؟
چه کسانی مسبب بحران اقتصادیاند و تبعات آن را در آمریکا، اروپا و همه جهان بر ملتها تحمیل میکنند؟
چه کسانی برای فروریختن فوری چند هزار تن بمب بر سر ملتها آمادگی دارند ولی برای رساندن اندکی کمک به مردم بحرانزده سومالی و یا سایر نقاط به ماهها زمان نیاز دارند؟
شورای امنیت که مسئول امنیت جهانی است در سیطره چه کسانی است؟
دهها سوال مشابه وجود دارد که البته پاسخ آنها روشن است.
قریب به اتفاق ملتها و دولتهای جهان در این امور نقشی نداشته و ندارند بلکه خود قربانی بوده و خسارات فراوان دیدهاند.
مثل روز روشن است که همان بردهداران و استعمارگران و مسببان جنگ اول و دوم و نابسامانیهای پس از آن تا به امروز با تغییر چهره بر شورای امنیت و مراکز اصلی اقتصادی و سیاسی جهان سیطره پیدا کردهاند.
همکاران گرامی
آیا اینان صلاحیت ادامه مدیریت را دارند و آیا پذیرفته است که خود را مدعی انحصاری دفاع از آزادی و دموکراسی و حقوق انسانها و ملتها معرفی کنند و با همین ادعا کشورها را مورد حمله نظامی قرار داده و اشغال کنند؟
آیا گل دموکراسی و آزادی از موشکها و بمبهای نیروهای ناتو شکوفا خواهد شد؟
خانمها و آقایان؛
اگر برخی کشورهای اروپایی به بهانه هلوکاست پس از شش دهه همچنان به صهیونیستها جریمه میپردازند، آیا مسببان بردهداری و استعمار نباید به ملتهای خسارتدیده، جریمه بپردازند؟
اگر خسارات دوران بردهداری و استعمار پرداخت شود، وضعیت ابر سرمایهداران پشت صحنه دولتهای آمریکا و اروپایی چه خواهد شد؟ آیا فاصلهای بین شمال و جنوب باقی میماند؟
اگر فقط نیمی از هزینههای نظامی دولت آمریکا و متحدانش در ناتو صرف رفع مشکلات اقتصادی ملتهایشان شود آیا اثری از بحران اقتصادی باقی خواهد ماند؟
با پرداخت این مقدار به ملتهای فقیر نتیجه چه خواهد شد؟
آیا وجود ٢۶٨ پایگاه نظامی و اطلاعاتی امریکا در آلمان، ١٢۴ پایگاه در ژاپن، ٨٧ پایگاه در کره جنوبی، ٨٣ پایگاه در ایتالیا، ۴۵ پایگاه در انگلیس و ٢١ پایگاه نظامی و اطلاعاتی آمریکا در پرتغال و صدها پایگاه در دیگر نقاط جهان معنایی جز اشغال نظامی دارد؟
آیا بمبهای اتمی مستقر در این پایگاهها، امنیت ملتها را به مخاطره نینداخته است؟
خانمها و آقایان
سوال اصلی این است که ریشه این رفتار غلط چیست؟
علت اصلی را باید در باورها و رفتارهای گروه حاکم جستوجو کرد.
عدهای به همپیوسته و سازمانیافته که بر خلاف گرایشات فطری بشری:
به خدای یکتا و راه پیامبران ایمان ندارند و هواهای خود را جای خدا نشاندهاند.
نزد آنان فقط قدرت و ثروت اصالت دارد و همه برنامهها در خدمت کسب آن است و ملتهای ضعیف در برابر آنان امیدی به استیفای حقوق قانونی خود ندارند.
پیشرفت، رفاه و عزت خود را در نابودی، فقر و تحقیر دیگران جستوجو میکنند.
خود را برتر از دیگران و صاحب امتیازات ویژه و انحصاری دانسته و برای دیگران ارزش و حقی قائل نیستند و به خود اجازه میدهند حقوق همه ملتها و دولتها را زیر پا بگذارند.
به زور سلاح و سوءاستفاده از سازوکارهای بینالمللی خود را همه کاره عالم و قیم دولتها و ملتها معرفی کرده و به سادگی قانون را در سطح بینالمللی نقض میکنند.
اصرار دارند شیوه زندگی و باورهای خود را به دیگران تحمیل کنند.
به طور رسمی از نژادپرستی حمایت میکنند.
با دخالت نظامی و تخریب زیرساختهای کشورها آنها را ضعیف و محتاج کرده و آنگاه با سوءاستفاده از این وضعیت ثروتشان را به تاراج میبرند.
با ایجاد اختلاف بین اقوام و ملتها، تخم کینه و نفرت کاشته و با ایجاد فضای ناامنی و سوءظن فرصت رشد و شکوفایی را از آنان میگیرند.
همه فرهنگ، هویت، جان و مال ملتها، ارزشهای انسانی و اخلاقی، زنان، جوانان و خانوادهها در جریان سلطهطلبی آنان و غارت منابع ملتها قربانی میشوند.
برای تامین منافع و اهداف سلطهگرانه خود فریبکاری و پنهانکاری و ترویج مواد مخدر و حتی ترور و کشتن انسانها را نیز مجاز میشمارند. پس از اشغال افغانستان توسط ناتو، تولید مواد مخدر چندین برابر شده است.
تحمل کوچکترین انتقاد و یا سوال را ندارند و به جای پاسخگویی به تخلفات خود همیشه طلبکاری میکنند.
با استفاده از شبکه استعماری رسانهای در برابر سوال از هلوکاست، سوالکننده را مورد هجمه و تهدید قرار میدهند و در برابر سوال از ١١ سپتامبر تهدید به تحریم و حمله نظامی میکنند.
سال قبل، پس از طرح ضرورت تشکیل کمیته حقیقتیاب برای روشن شدن زوایای پنهان ماجرای تلخ ١١ سپتامبر که خواست دولتها و ملتهای مستقل و حتی ملت آمریکاست، به جای ارائه پاسخ روشن، اینجانب و ملتم توسط دولت آمریکا مورد تهدید و فشار قرار گرفتیم.
به جای تشکیل کمیته حقیقتیاب ١١ سپتامبر، متهم اصلی را که از مدتها قبل تحت نظر آنان بود کشتند و به دریا انداختند.
آیا نمیبایست با محاکمه علنی متهم اصلی، عوامل تامینکننده فضای امن برای هواپیماهای مهاجم به برجها، شناسایی و معرفی میشدند.
چرا نباید با محاکمه علنی متهم اصلی، عوامل راهاندازی گروههای تروریستی و تحمیل جنگ و کشتار به ملتهای منطقه معرفی میشدند؟
آیا اطلاعاتی هست که باید مخفی بماند؟
آنان اندیشه صهیونیستی را مقدس و سوال از اساس و تاریخ آن را گناهی نابخشودنی میشمارند ولی توهین و تجاوز به حریم تمام مقدسات بشری و الهی را روا میدارند.
دوستان و همکاران؛
آزادی حقیقی، عدالت، حق انتخاب، عزت، رفاه وامنیت پایدار حق همه ملتهاست.
کسب این ارزشها نه از طریق اتکا به مدیریت ناصالح جهانی موجود و یا دخالت مستکبران و یا از مجرای تفنگ نیروهای ناتو بلکه در سایه استقلال و پذیرش حقوق متقابل و همدلی و همکاری به دست خواهد آمد.
آیا راهی برای حل مشکلات جامعه بشری و نیل به آرزوهای تاریخی برای صلح و امنیت و برابری، از درون ساز و کارهای فعلی حاکم وجود دارد؟
همه کسانی که تلاش کردند با حفظ اندیشه و مبانی وضع موجود اصلاحاتی انجام دهند شکست خوردند. تلاشهای ارزشمند جنبش عدم تعهد، گروههای ٧٧ و ١۵ و برخی از شخصیتها گرچه تاثیراتی داشته است ولی نتوانست وضعیت را تغییر دهد. مدیریت جهانی نیازمند اصلاحات اساسی است.
اما چه باید کرد؟
همکاران گرامی
باید با عزم عمومی و همکاری و مشارکت همگانی طرحی نو در انداخت. طرحی که بر اندیشه انسانی و فطری و ارزشهای جهانشمول از جمله توحید، عدالت، آزادی، محبت و جستوجوی سعادت از طریق سعادت همگان استوار باشد.
ایده سازمان ملل یک دستآورد بزرگ و تاریخی جامعه بشری است. باید آن را مهم دانست و از ظرفیتهای آن حداکثر استفاده را کرد. نباید اجازه دهیم که سازمان ملل بیش از این از جایگاه اصلی خود یعنی محل تبلور اراده جمعی ملتها تنزل کرده و به ابزاری برای قدرتهای جهانی بدل شود.
برای تامین صلح و امنیت پایدار باید زمینه دخالت و مشارکت همگانی را از طریق ساز و کارهای عادلانه فراهم کنیم. باید به معنای واقعی کلمه، مدیریت مشترک جهانی را تحقق بخشیم. قوانین و قواعد مسلم حقوق بینالمللی و صلح، آزادی و عدالت باید مبنای اصلی تصمیمات و اقدامات جهانی باشد.
هر کدام از ما باید به این حقیقت اذعان کنیم که هیچ راهی جز «مشارکت همگانی در مدیریت جهانی» برای رفع نابسامانیها و دفع ظلم و نفی تبعیض وجود ندارد.
این تنها راه سعادت جامعه بشری و حقیقتی روشن و اجتنابناپذیر است.
همه به این مساله علم داریم اما این کافی نیست بلکه باید به آن ایمان داشته باشیم و برای اجرای آن از هیچ کوششی دریغ نکنیم.
دوستان عزیز و همکاران خوبم
بنا بر این مدیریت مشترک حق همه ملتهاست و ما باید به عنوان نمایندگان ملتهایمان از آن دفاع کنیم.
برخی قدرتها میکوشند تا جامعه جهانی را از امکان تفاهم و همکاری جمعی و مشترک ناامید کنند اما ما باید باور کنیم که میتوانیم به مدیریت مشترک واقعی دست پیدا کنیم.
تشکیل سازمان ملل برای ایجاد امکان مشارکت موثر همه ملتها در تصمیمات جهانی است. همه میدانیم که این امکان هنوز فراهم نشده و ریشه آن نیز عدم رعایت عدالت در ساختار و ساز و کارهای مدیریتی سازمان ملل است.
ترکیب شورای امنیت ناعادلانه است. تغییرات و اصلاحات برای تشکیل کامل و واقعی سازمان ملل نیاز اصلی و اساسی است که مجمع عمومی باید به آن بپردازد.
در نشست سال گذشته با ذکر اهمیت موضوع پیشنهاد کردم که این دهه، دهه «مدیریت مشترک جهانی» نامگذاری و از همه ظرفیتها برای ایجاد جهانی متحد استفاده شود.
اکنون نیز پیشنهاد خود را تکرار میکنم و اطمینان دارم که در سایه همکاریهای بینالمللی و دلسوزیهای روسای کشورها و دولتها و با پشتیبانی ملتها و پافشاری بر عدالت میتوانیم استوار و سریع به سوی آیندهای متعلق به همگان، گام برداریم.
این، حرکت در مسیر جریان زلال و پاک آفرینش به سوی آینده روشن بشری است. آیندهای که با قدم نهادن بشر به راه انبیا و صلحا و تمسک به ارزشهای الهی ـ انسانی و تحت مدیریت وارث همه انبیا و اولیای الهی و نسل پاک پیامبر بزرگوار اسلام (ص)، منجی عالم بشری و موعود امم حضرت مهدی (عج) به زودی تحقق خواهد یافت.
آمدن جامعهای برتر و ایدهآل، با ظهور انسانی کامل که عاشق صادق و حقیقی همه انسانهاست، وعده قطعی خداوند است.
او با همراهی حضرت عیسی مسیح (ع) و پیشاپیش همه صالحان و آزادیخواهان و عدالتطلبان، ظلم و تبعیض را ریشهکن کرده و با ارتقای سطح علم و معرفت انسانها، صلح و عدالت و آزادی و عشق را در سراسر جهان خواهد گسترد.
او زیباییها و خوبیها را به همه آحاد بشر هدیه خواهد کرد و طعم شیرین زندگی را به یکایک انسانها خواهد چشانید.
امروز فطرت ملتها بیدار شده و به موازات افزایش آگاهیهای عمومی، دیگر تحقیر و تحمیق و ظلم و تبعیض را برنمیتابند. ملت بزرگ و تمدنساز ایران آماده است تا در این مسیر زیبا و پر افتخار، دست دیگر ملتها را به گرمی بفشارد و در راستای اراده جمعی جهانی همه توان خود را به مشارکت بگذارد.
سلام بر عشق و آزادی، سلام بر عدالت و آگاهی و سلام بر آینده روشن و درخشان بشری.»
